۹ خرداد ۱۳۸۸
بدون دیدگاه
در حجره های حوزه علمیه کاخک
حوزه علمیه کاخک فقط یک نماد دینی نیست بلکه گوشی ار تاریخ و فرهنگ چندصد ساله شهرستان است. مدرسه ای فعال با مجموعه ای از کتب نفیس خطی در این مجموعه گرد آمده است
دسته: تاريخ و فرهنگRSS
۱۹ اسفند ۱۳۸۷
۲۰ دیدگاه
مکان های دیدنی شهرستان بجستان
شایسته است در روزهای نوروز بازدید از آثار باستانی و میراث فرهنگی و همچنین طبیعت زیبای بجستان را که در گوشه و کنار آن پراکنده شده در برنامه های خود قرار دهیم
۶ اسفند ۱۳۸۷
۳ دیدگاه
زندگینامه خود نوشت محمد پروین گنابادی
زندگی نامه بزرگان فارغ از اندیشه های آنان همیشه از مطالب جذاب و خواندنی بوده است . مرحوم پروین نیز مختصری از روزگارش را به قلم خود نوشته است که رنگ و بوی خاصی دارد.
۴ اسفند ۱۳۸۷
۵۹ دیدگاه
نگاهی به روستای تاریخی روشناوند
کتاب " تاریخ و جغرافیای روشناوند گناباد" به قلم محمود امامی و به همت انتشارات پشنگ منتشر شد
۲۷ دی ۱۳۸۷
۷ دیدگاه
مونوگرافی دهستان ها و آبادی های گناباد -۲
پیروی طرح معرفی شهرستان بر اساس کتب منتشر شده با موضوع گناباد این بار در معرفی مناطق روستایی ، آبادی های دهستان پسکلوت و زیبد از کتاب " گناباد از فرود تا فردا " تقدیم می گردد
۱ دی ۱۳۸۷
۲ دیدگاه
واژه نامه گنابادی
کتاب "ای خوش او روزها" بومی سروده های اسفندیار فیاضی که به همت علی مصباح به چاپ رسیده است علاوه بر اشعار زیبای محلی مجموعه لغات محلی را نیز جمع آوری نموده است که در این مجال قسمت دوم لغتنامه شامل حروف ت،ج،چ،ح،خ ارائه می گردد.
۲۳ آذر ۱۳۸۷
۳ دیدگاه
آب علمی ترین و انسانی ترین موضوع گناباد
رجبعلی لباف خانیکی که سال هاست در فرهنگ منطقه خراسان استاد تمام عیاری به شمار می رود، در جلسه خانه گناباد سخنرانی زیبایی در مورد تاریخ و فرهنگ شهرمان ارائه کرد. متن کامل سخنرانی تقدیم می شود…
۲۱ مرداد ۱۳۸۷
یک دیدگاه
گناباد آخرین امید کلنل
با ارسال تلگراف به امیر شوکت الملک علم او را برای گفتگو به گناباد دعوت کرد. تا حضوری رفع بعضی سوء تفاهمات نمایند.
۵ مرداد ۱۳۸۷
۵ دیدگاه
صفحه علامه بهلول گنابادی
من در ضمن این سفرها یک قصد مخفی داشتم که خود را به اهل تمام ایران معرفی کنم و روابط دوستی با همه برقرار شود و بعد در مقابل دولت قیام رسمی کنم
۱۸ تیر ۱۳۸۷
یک دیدگاه
یادداشتی برای قنات
شاهکار مال شاه است و این قانون سلاطین است و ما رعیت های تاریخ هستیم که باید این را بسازیم تا شاه را خوش آید. گریه شریعتی بر سر چاهی بلند بود …