جشن ۲۲ بهمن بازهم بدون مهمان ویژه
تجمع بزرگ انقلابی مردم گناباد در یوم الله ۲۲ بهمن امسال هم بدون سخنران ویژه ای که از پایتخت و حتی مشهد باشد برگزار شد. گویا امسال ستاد دهه فجر چندان حوصله نداشته است!
هوای بسیار لطیف شنبه شور مردم انقلابی گناباد را دو چندان کرده بود. انبوه جمعیت که از همه مناطق شهرستان در مراسم حضور داشتند با شعار های کوبنده مراسم را از میدان امام تا میدان بسیج به پیش بردند.
جشن ۲۲ بهمن برای مردم همانند نوروز محل احوال پرسی ها و دیدارها آدم های که است که در طول سال ندیده اند. لبخند لبان مردم این موضوع را کاملا نشان می داد
در گناباد حرکت مردها و زنها جدا صورت می گیرد . مردها جلو می روند و زنان در پشت سر حرکت می کنند . با ورود به بلوار طالقانی زنان وارد قست چپ بلوار شده و موازی مرد ها حرکت می نمایند. اما در بازگشت معمولا مردم خانوادگی مسیر را طی می کنند
همه مشغول فعالیت هستند. بچه های نیروی انتظامی این ور و آن ور می روند تا نظم به هم نخورد. خبرنگارها هر بلندی که می یابند بالا می روند تا عکس بگیرند. خیلی ها گوشی همراهشان را بیرون آورده اند و از صحنه های زیبا فیلم می گیرند. بچه هاو بادکنک هایشان مثل همیشه لطیف ترین قسمت راهپیمایی است.
اما در این میان برخی چیزها دل را می رنجاند. اول از همه سیستم صوتی است . باندهای کوچک و عدم سیستم یکپاره آنهم با باطری اتومبیل صدای ضعیفی را تولید می کند که حتی فریادهای گوینده شعار در پشت ماشین هم نمی توان نقص آن را جبران کند. با فاصله گرفتن از ماشین صدا افت دارد و این باعث شده مردم خوب با شعارها هماهنگ نباشند و کم کم به جای شعار دادن یا ساکت راه بروند و یا با نفر کناری به صحبت بپردازند.
مسیر راهپیمایی آذین بندی نشده است. درختان بلوار طالقانی که برخی سالها با پارچه های رنگی و یا پرچم آذین می شوند امسال بسیار ساده هستند. حتی چراغانی که در خیابان به مناسبت دهه فجر انجام شده خاموش است و هیچ جلوه ای ندارد.
در میان شعارها در ابتدای ورود به بلوار طالقانی ناگهان میکروفن به گروه دیگری داده می شود و چند نفر که در سکوی دیگری هستند و گویا نماد امریکا و اسراییل می باشند حرف هایی نامفهومی گفته و خود را در مقابل ملت ایران ذلیل اعلام می نمایند.نکته جالب در مورد طراحی لباس این گروه بود. فرد گوینده فقط ماسک چهره اوباما را بر صورت داشت و مردم با آن فاصله زیاد، به راحتی نمی توانستند بفهمند او کیست. افراد دیگر هم حرکت هایی بی معنایی از خود نشان می دادند که قاعدتا باید ترکیبی از عجز و طنز در آنها منتقل شود. جمعیت زیاد واکنشی به این افراد نشان نمی دهند و عده ای لبخند می زنند. شاید بیشتر به نوع اجرای ضعیف باشد تا سیاست های اوباما!
گروه سرود کودکان در ابتدای خیابان امام و گاری تزیین شده در ابتدای جمعیت جزو بهترین طراحی های هنری امسال بود. اما از سویی نمایشگاه نقاشی کودکان و یا چادرهای پذیرایی مردم اصلا جلو نداشت.
از همه مهمتر مراسم سخنرانی بود. در طول مسیر از چندنفر مطلع در مورد سحنران امسال پرسیدیم که اطلاع نداشتند. وقتی فرماندار برای خیر مقدم پشت میکروفن آمد فهمیدیم که همانند دو سال قبل خود ایشان هم سخنران هستند.
با توجه به اهمیت راهپیمایی امسال گمان ما این بود که در طراحی مراسم و حاشیه های فرهنگی اش ستاد دهه فجر بسیار فعال تر از گذشته خواهد بود اما متاسفانه نسبت به سال های گذشته نیز افت محسوسی مشاهده می شد.
پیشنهاد می شود دوستان این ستاد سال دیگر در راهپیمایی تهران شرکت کنند و ببینند چگونه می توان با کمترین بودجه خلاقیت هنری به خرج داد و کالاهای فرهنگی مناسبی برای مردم تهیه کرد. همانگونه که همه قبول داریم ۲۲ بهمن بزرگترین تجمع مردم در حمایت از جمهوری اسلامی است . برگزاری این مراسم به این صورت حق مردم نیست
خبرهای مرتبط:
سلام با نظرات بالا موافق ام و باید جایگاه کوچک امسال نسبت به سالهای قبل را نیز به آن اضافه نمود