آپارتمان سازی به سبک سپهر شرق!
سپهر شرق که می خواست مدلی متفاوت در معماری شهری گناباد باشد. اکنون دست و پاگیر مردم شده است!
.
.
.
یکی از مسئولین شهرستان به ما گفته با این قرارداد شرکت صراحتا سرتان کلاه گذاشته است.
وسط حیاط چاله ای بزرگ است که قرار بوده آب نمای مجموعه باشد
طبق تعهد یک وام ۱۷ میلیونی بوده. اما با تاخیر ایجاد شده، اکنون بالای ۴۰ میلیون تومان شده است
قرار بوده اگر بالای یک سال طول بکشد ماهیانه اجاره پرداخت شود تا خسارت جبران گردد ولی اینکار هم نشده است.
یکی از همسایه ها گفت کلفت تر از شما هم نمیتواند برای ما کاری کند. پای سرمایه دار ها و پولدارهای شهرستان در منافع اینجا وسط است.
////
مجتمعی زیبا در انتهای خیابان غفاری که می خواست مدلی متفاوت در معماری شهری گناباد باشد. سازه ای مدرن که زندگی آپارتمان نشینی را نشان می داد و از سویی تجربه ای متفاوت از مشارکت گروهی از فعالین اقتصادی و سیاسی شهرستان بود. اما این آش شله قلم کار طبع دل ساکنانش نیست و کام شان را تلخ کرده است.
برای تهیه گزارشی راهی آنجا شدیم. اولین شوک با دیدن دیوار مخروبه ایجاد شد. دیواری که قرار بوده حریم آپارتمان ها باشد اما الان با اختلاف شرکت و شهرداری حدود ۵ ماه است رها شده و رفته. اینجا ابتدا ۹۶ واحد بوده است اما الان ۱۲۰ واحد است. مردم در ۴ بلوک ساکن هستند.
وارد مجموعه که می شوید ، ورودی بسیار زشت و زمین خاکی حیاط به چشم میاید. چند اتومبیل پراید و دوچرخه کودکانه در مجموعه دیده میشود. وسط حیاط چاله ای بزرگ است که قرار بوده آب نمای مجموعه باشد. مرد جوانی که ساکن مجموعه است تلاش دارد در یک دقیقه همه مشکلات را بگوید. اما عجله دارد و صحبت هایش نیمه تمام می ماند. همه حرفش این است که شرکت تعهداتش را عمل نکرده و میگوید پولی برایم نمانده است.
خانم جوانی هم جلو می آید تا بفهمد ما کی هستیم. او می گوید همسایه ما باردار است و کسی آسانسور را درست نمیکند. دو بلوک اصلا آسانسور ندارد و دو بلوکه دیگه آسانسور همیشه مشکل دارد.
مرد جوانی که تازه متاهل شده و خانمش را به خانه جدید آورده گله بسیار دارد. او ما را با خودش به پشت بام هم می برد. سقفی که نم داده و لوله های هواکش و دودکش که نیمه کاره بودند. برخی راه پله ها نرده آهنی ندارد و برای کودکان بسیار خطرناک است.
کاملا مشخص است که مجموعه رها شده و بسیاری تعهدات شرکت عملی نشده است.طبق قرارداد شرکت سپهر شرق باید برای همه واحد ها، آسانسور، آیفن تصویری ، سیستم اطفاء حریق ، زیباسازی کف مجتمع و آنتن مرکزی آماده می کرد.
مردی که همراه ما به پشت بام آمده بود گفت: شرکت پیگیر امتیاز آب و برق و گاز ما هم نبود. خودمان رفتیم دنبالش و التماس ادارات را کردیم تا وصل کنند.
همچنین شرکت تعهد داشته یک ساله خانه را تمام شده به اعضا بدهد اما بعد از گذشت بیش از دو تا سه سال ناقص تحویل داده است. قرار بوده اگر بالای یک سال طول بکشد ماهیانه اجاره پرداخت شود تا خسارت جبران گردد ولی اینکار هم نشده است.
مشکل بعدی مجموعه مربوط به وام است. طبق تعهد یک وام ۱۷ میلیونی که قسط های ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومانی داشته است. اما با تاخیر ایجاد شده، بانک مسکن سود هنگفتی به وام زده و اکنون بالای ۴۰ میلیون تومان شده با اقساط ۸۰۰ هزار تومانی! بسیاری از ساکنان می گویند قدرت پرداخت اینچنین سودی را ندارند و وظیفه شرکت است خسارت بدهد زیرا آنها کار را سرموعد تحویل نداده اند. خیلی از ساکنان میخواهند شکایت کنند اما گویا خسته اند و حوصله ندارند
یکی دیگر از اهالی مجتمع می گوید : ما برای اعتراض پیش شورا ، امام جمعه و فرماندار قبلی و فعلی هم رفته ایم و گره ای باز نشده است. او تاکید داشت که یکی از مسئولین شهرستان به ما گفته با این قرارداد شرکت صراحتا سرتان کلاه گذاشته است. یکی از ساکنان گفت برخی اعضای شورا به او گفته اند حق باشماست اما قدرت ما در حد حل مشکل شما نیست!
از حرف هایشان متوجه میشوم یکبار توافقاتی بین مالکین و هیئت مدیره صورت گرفته تا اقساط وام بین آنها تقسیم شود ولی در نهایت یکی از پرنفوذهای هیئت مدیره همه کاغذ ها را پاره کرده است!
از همه اینها مهمتر سند واحد هاست که قرار بوده ۶ ماه بعد از تحویل تفکیک شود. یکی از اهالی که عصبانی است میگوید: الان ما هیچ سندی از خانه مان نداریم و به این زودی ها هم خبری نیست.
هیچ مبلمان زیبایی در مجموعه دیده نمیشود و حتی زمینی که جلوی مجموعه است و گویا قرار بوده تبدیل به مغازه شود انباری کارگاه است.قصه تلخ زندگی در این مجموعه تمامی ندارد.
یکی از ساکنان از پرایدش پیاده شد و جلو آمد، حرفی نزد، فقط گفت کلفت تر از شما هم نمیتواند برای ما کاری کند. پای سرمایه دار ها و پولدارهای شهرستان در منافع اینجا وسط است.
تقریبا اعضای هیئت مدیره شرکت را همه می شناسند.اسم می برند و خانمی فحش می دهد و نفرین میکند. از عملکرد هیئت مدیره و مدیر عامل قبلی و فعلی تحلیل های مختلفی در این چند ساله بوده و پاسخ های متعددی هم شنیده ایم. اما در نهایت مشکل این جوان ها حل نشده است.
تجربه شرکت سپهر شرق میتوانست الگوی خوبی برای سرمایه گذاری در شهرستان و استفاده از خرده سرمایه ها برای فعالیت های بزرگ باشد. اما آنچه در عمل شاهد هستیم فقط تایید این نظریه است که کار اقتصادی بزرگ مرد خودش را میخواهد و سوادی غیر از لابی ، رابطه، وام و سیاست لازم دارد!











بیا شهرجو ببین اونجا از اینجا بدتره
خداوند همه مسئولین مقصر در این موضوع رو لعنت کنه
نه حسابی نه کتابی…