اندر حکایت فراغ موسسه ثامن الحجج
بسته شدن درب موسسه ثامن الحجج تیشه دیگری بود بر ریشه اعتماد مردم شهرستان گناباد. با بسته شدن در این موسسه پرونده یک تجربه بد مالی و سرمایه گذاری دیگر از این مردم نیز بسته شد.
بسته شدن درب موسسه ثامن الحجج تیشه دیگری بود بر ریشه اعتماد مردم شهرستان گناباد. با بسته شدن در این موسسه پرونده یک تجربه بد مالی و سرمایه گذاری دیگر از این مردم نیز بسته شد.
امروزه در مورد موسسات مالی غیرمجاز و ضرورت مقابله با آنها صحبت بسیار می شود. این که این موسسات چرا اینگونه رشد کردند فارغ از وجود خلا قانونی دلایل بسیاری دارد.
از سوی موسسین، این گونه موسسات ابزار مناسبی بودن برای جذب منابع مردم و استفاده غیرمجاز از فرصت های سرمایه گذاری الخصوص در بازار املاک و مستغلات. البته رکود امروز اقتصاد ما به این زرنگ ها هم نارو زد و همه را زمین زد!
از سوی مردم خوش باور، این موسسات دو کارکرد داشتند: یک وجه این بود که فرصت سرمایه گذاری با بازده بالا و به ظاهر بدون ریسک را به آنها می دادند. وجه دیگر این که، این موسسات وام و تسهیلات بدون شرایط لازم و کافی در اختیار افراد کم اعتبار و ریسک پذیر قرار می دادند اما آن هم با نرخ بالا.
اخذ وام از این موسسات هرچند در مرحله اول شیرین به نظر می رسید اما در هنگام بازپرداخت سود های بالا کمر این مردم را شکست و وضعیت شکننده اقتصادی مردم را بدتر کرد. شاید بایستی به این مردم آموخت هر وامی گرفتنی نیست.
سپرده گذاری در این موسسات نیز با سود نسبتاً بالایی همراه بود اما الزاما بدون ریسک نبود. اعتماد مردم شهرستان به این موسسات غیرمجاز ناشی از ساده دلی و نبود دانش کافی می باشد. امروزه ابزارها و روشهای بسیار مناسب برای سرمایه گذاری بدون ریسک همچون صندوق های سرمایه گذاری دارای مجوز وجود دارد.
متاسفانه شواهد زیادی وجود دارند که مردم ما در رفتارهای توده وار خود درست سرمایه گذاری نمی کنند؛ چه سپرده گذاری و پس انداز در موسسات مالی و چه سرمایه گذاری در طرحهای اقتصادی و انتخاب کسب و کار. چه فردی و چه مشارکتی که بالکل کلا و حاشا!
اگر می خواهیم بیشتر از این از قطار توسعه عقب نمانیم بایستی “سواد مالی” جامعه را بالاتر ببریم.
علی مهدوی پارسا (راه نشین)