بدنش مثه ماهی بود!

اگر واقعا روزه جسم را قوی و بیماری را از بدن دور می کند باید آدم هایی این چنین دور و بر ما باشند. آدم هایی که واقعیت روزه را چشیده باشند. فقط شعار و حرف نباشد.شیخ محمد تقی بهلول از این مشت آدم ها بود.

دائم الصوم بود. یعنی اکثر مواقع که او را می دیدند روزه بود. یعنی بیشتر سال طول روز را نه آب می خورد و نه غذا. زیر کولر هم نمی نشست. باخودش هم نمی گفت خواب روزه دار عبادت است و لنگ ها را دراز کند.
بر خلاف تصور مثه حالات یک روزه دار، بی حال و حوصله هم نبود. بعد از ظهر که میشد بدنش بی رمق نبود. سرش گیج نمی رفت و خدا خدا نمی کرد اذان بدهند.🌿🌿

۱۸۰درجه فرق داشت. روزه بدنش را رام کرده بود. اول آنکه عاشق غذا خوردن نبود.
معده و روده هر روز برایش سازی نمی زدند. آنها هم فهمیده بودند که عضله اصلی بدن نیستند.
وزن اضافه تعطیل، کسلی و بی حوصلی ممنوع. مغزش که تصمیم می گرفت ماهیچه ها نمی گفتند بگذار کمی سبک شویم بعد منقبض و منبسط می شویم.

روزه کاری کرده بود که افسار بدن در دست عقل و دلش بود. هیشکی از او نشنیده بود که جایی بگوید. بی خیال الان حوصله ندارم.
بدنش روی فرم بود. روزه های سخت در طول سال حتی خواب خوبی به او میداد. سرش روی بالش میگذاشت دیگر رفته بود. روی زمین و موکت و فرش نداشت. پوست بدن هم دیگر ناز نمی کرد که حتما جای نرم میخواهم.🌻

روزه بهلول را مثل ماهی کرده بود. لیز میخورد از دست آدم ها. هیچ کجا بند نمیشد. چند لحظه غافل میشدی او برای خودش رفته بود .
آدم ها غر می زدند بهلول اخلاق عجیبی دارد یک جا آرام نمیگیرد. اما راستش مشکل از بقیه بود. او برای انجام کارها مس مس نمی کرد.خستگی بدن و گرفتگی دست و پا و معده سنگین و داغی بدن و التهای پوست و بی دل دماغی بقیه را سست می کرد .اما شیخ که این مشکلات را نداشت. سال ها زندگی کرد و بدنش آخ نگفت!🍀🍀

شیخ محمدتقی بهلول گنابادی. نماد واقعی یک روزه دار درست و حسابی بود. کسی که منتظر ثواب آخروی روزه ننشسته بود. بلکه نتیجه روزه داری را هر ساعت در زندگی پر جنب و جوشش می چشید.

https://telegram.me/gonagram/681