حجت الاسلام والمسلمین سجادی زاده: عرفه، فرصتی برای جبران شب قدر

هدف از حضور در بیابان عرفات، شناخت است که این مفهوم در درجه اول شامل، شناخت خداوند متعال که مدیر و خالق عالم است می شود تا انسان ها بتوانند به این درک برسند که مدیر عالم از خلقت انسان هدفی داشته است.

با توجه به فرا رسیدن روز عرفه، روز خودشناسی و خداشناسی، روزی که می تواند جبران شب های عظیم قدر را برای انسان داشته باشد، به سراغ حجه الاسلام والمسلمین سجادی زاده، استاد سطوح عالی حوزه علمیه مشهد مقدس و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی رفته و این موضوع را با ایشان به بحث گذاشتیم. متن پیش رو بخشی از این گفتگو است.

حجت الاسلام والمسلمین سجادی زاده با بیان این مطلب که رسالت اصلی هر دینی، رساندن انسان به سعادت است، اذعان داشت: سه مولفه اصلی که می توان برای تمامی ادیان مطرح کرد شامل، داشتن باورها، اخلاق و عمل است. در دین مقدس اسلام دو مولفه اصلی و مهم وجود دارد، یکی اصول دین و دیگری فروع دین است. در فروع دین خداوند متعال یک سری موضوعات برای مسلمانان واجب کرده که همگی لازمه های یک زندگی موفق است.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه مشهد ادامه داد: اسلام بر چند چیز بنا شده است که نماز، روزه، خمس و حج جزء این موارد است، اما مهم ترین رکن دین، ولایت است، که زمینه های برقراری عدالت، نماز، حج و غیره را برای مردم فراهم می سازد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی تصریح کرد: مناسک اصلی حج از روز هشتم شروع می شود که نام آن روز را ترویه گذاشته اند و برای آن دو معنا ذکر شده است. یکی به معنای فکر کردن و دیگری به معنای این است که انسان توشه ای که نیاز دارد، برای خود بردارد و آن را حمل کند.

حجت الاسلام والمسلمین سجادی زاده در بیان درس های حج بیان کرد: یکی از درس های که حج به انسان می دهد، این است که برای شناخت دوست حقیقی و برداشتن توشه برای آخرت، باید سختی های زیادی را متحمل شد. از جمله این سختی ها رفتن به بیابان است. یکی از بیابان هایی که حجاج به آنجا می روند، بیابان عرفات است. ورود به صحرای عرفات و مناجات و راز و نیاز با پروردگار عالم از ظهر تا شب، و اعتراف به گناهان، یک نوع نماد است. در واقع روح اصلی این حرکت، جدایی انسان از تعلقات دنیایی است به این شکل که تنها با دو تکه لباس و مقدار کمی قوت غذا می تواند به خدا نزدیک شود.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه مشهد افزود: برای درک اهمیت روز عرفه روایاتی وجود دارد، که تصریح می کند اگر کسی در ماه رمضان آمرزیده نشد، بدبخت است و او دیگر آمرزیده نخواهد شد، مگر آنکه روز عرفه را درک کند، این در حالی است که ماه رمضان که معادل سی روز است، با روز عرفه که معادل نصف روز است برابری می کند.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی گفت: هدف از حضور در بیابان عرفات، شناخت است که این مفهوم در درجه اول شامل، شناخت خداوند متعال که مدیر و خالق عالم است می شود تا انسان ها بتوانند به این درک برسند که مدیر عالم از خلقت انسان هدفی داشته است.

وی ادامه داد: هدف دوم حمد و ستایش خداوند متعال است، زیرا خداوند متعال است که دنیا را خلق کرده، تمام بشریت به فیض او محتاج هستند. هدف سوم شناخت پیامبر اکرم صل الله علیه و آله وسلم و شناخت اهل بیت علیهم السلام است.

حجت الاسلام والمسلمین سجادی زاده خاطر نشان کرد: حجاج بعد از عرفات به سمت مشعر حرکت می کنند تا به شعور، معرفت و درک برسند و احساس آمادگی برای فداکاری در او به وجود آید. در مرحله بعد وارد منا می شود، منا سرزمین آرزوها نام دارد، و اولین کاری که باید در این سرزمین انجام دهد، سنگ زدن به دشمن است که فلسفه آن در واقع نوعی دشمن شناسی است، می بایست ابتدا دشمن را شناخت و او را طرد کرد.

وی در بیان اهمیت دشمن شناسی از منظر خداوند متعال و دین، اظهار کرد: برای فهم اهمیت دشمن شناسی و طرد آن همین اندازه کافی است که بگویم، حاجی می بایست ۴۹ بار دشمن بشریت که همان شیطان رجیم است را رجم کند، و این در حالی است که طواف کعبه ۷ بار بیشتر نیست.

این استاد حوزه با بیان این مطلب که مرحله بعد فدا کردن تعلقات دنیا را برای رسیدن به محبوب است، گفت: این مسائل همگی در زندگی حضرت ابراهیم تبلور یافته بود، به این شکل که ابتدا رویایی را در خواب مشاهده کرد، بعد آن با پسرش مشورت کرد، بعد آن به روز هشتم که رسید فکر کرد، در روز نهم به معرفت و شب آن روز به شعور و احساس رسید، روز دهم دشمن که همان شیطان بود که از تمامی راه ها به او وارد می شد را سنگ زد و با انجام این اعمال، حال نوبت به قربانی که تعلقات است، رسید. اهمیت قربانی کردن حضرت اسماعیل توسط ایشان، اشاره به این موضوع دارد که انسان می بایست در راه رسیدن به خدا حتی از فرزند بگذرد.

حجت الاسلام والمسلمین سجادی زاده گفت: امام حسین علیه السلام با یاران خود در صحرای عرفات بودند و حج را به خاطر شناخت کاملی که داشتند، رها کردند و یک ماه بعد یعنی در ۱۰ محرم همه عزیزان و یارشان را در راه خداوند قربانی دادند.