کلوخی برای زلزله
در حالی با جمع دوستان خبرنگار به بازدید روستای کلاته کلوخ گناباد می رویم که هنوز داغ هموطنانمان که در زلزله اخیر اذربایجان در زیر آوار مانده اند تازه است.
افطاری مشترک خبرنگاران و برگزاری مراسم بدون هیاهوی روز خبرنگار در میان محرومیت های شهرستان و به دور از جمع مدیران پر هیاهوی آن بهانه ای بود برای دیدن گوشه ای دیگر از موطن خاکیمان
جمع دوستانه خبرنگاران و خانواده آنها گرم و دلنشینن بود؛ آن هم باز برای رصد یکی از مسائل و محرومیت های شهرستان که نشان از حیات این قشر و انگیزه آنها برای خدمت به این مردم بود. و من در این جمع افتخار می کردم که هنوز عضوی از خانواده خبرنگاران شهرستان هستم…
روستای کلاته کلوخ و روستاهای اطراف آن یعنی کلاته نو و محمد اباد در سمت غرب شهر گناباد و در مسیر گناباد بجستان واقع می باشند. این روستاها به گفته یکی از اهالی نزدیک به ۱۲۰ خانوار را در خود جای داده اند.
مهاجرت اندک و جمعیت جوان در این روستاها در برابر جمعیت سالخورده و مهاجرت بسیار در بعضی از مناطق شهرستان جالب توجه است که لزوم توجه بیشتر و رسیدگی را افزون می کند.
بزرگترین محرومیت این روستاها نبود طرح هادی و غیراستاندارد بودن ساختمان های آن است. بیشتر ساختمان های این روستاها کلوخی و غیر استاندارد هستند که با وقوع اندک زلزله ای تلفات سنگینی ایجاد خواهند کرد. ساختمان های نوساز این مردم هم همگی غیر استاندارد و حتی گنبدی هستند. تنها یک منزل ایجاد شده توسط کمیته امداد بتونی است.
این مسئله در حالی دردآورتر می گردد که جمع زیادی از هم وطنانمان در زلزله اخیر آذربایجان در زیر آوار ساختمان های کلوخی آمده بودند و جناب وزیر در مجلس ، گویا بیخبر از ساختار خانه های سنتی گلی ایران و البته از وظیفه خود در بهسازی آنها، تقصیر فوت این عزیزان را به وجود سقفهای گلی در منازل انداخته بود!!
جالب اینجاست که در ابتدای دوره جناب اقای مهدیزاده با حضور ایشان و یکی از مسئولان کشوری قول ایجاد ۷۰ مسکن استاندارد برای این مردم گفته شده بود که پس از یک مرحله نقشه برداری اجرای آن تاکنون متوقف مانده است.
در حالی که بسیاری از روستاها از ابتدای انقلاب بهسازی و نوسازی شده اند (همچون بسیاری از روستاهای پسکلوت مثل روشناوند و گیسور) عدم انجام هرگونه طرح بهسازی در این روستاها بسیار خودنمایی می کند.
نبود راه آسفالته مزید بر محرومیت این منطقه شده است. از گناباد تا ابتدای راه این روستاها ۲۰ کیلومتر و از ابتدای آسفالت تا روستای کلاته کلوخ ۱۳ کیلومتر است. آسفالت این مسیر و حتی امتداد آن تا کمر زیارت می تواند رونق دیگری به زندگی آن مردم دهد.

عدم دسترسی مناسب و نبود مدارس در مقاطع راهنمایی باعث ترک تحصیل اکثر کودکان این روستاها در مقطع ابتدایی شده است. امسال با شش ساله شدن دوره ابتدایی سال پنجمی های کلاته کلوخ از اینکه یک سال دیگر به مدرسه می رفتند خوشحال هستند! وجود دانش آموز ساکن در این روستاها بر خلاف بسیاری روستاها نیازمند توجه مدیریت آموزش و پرورش شهرستان برای ایجاد امکان ادامه تحصیل برای این عزیزان است.
اما درد واقعی و امروز این مردم را باید خشکسالی دانست. خشکسالی که طی دوسال گذشته قنات های این روستاها را خشک کرده و آنها را برای تامین آب شرب خود محتاج تانکر کرده است. خشکسالی که زراعت این مردم را نابود کرده و گله ها و احشام آنها را آواره دیگر مناطق نموده است.
نبود آب لوله کشی آشامیدنی در این منطقه که شامل چندین روستای بالای ۲۰ خانوار است در حالی که به ادعای مسئولان هیچ روستای بالای ۲۰ خانواری بدون آب لوله کشی در شهرستان وجود ندارد محل سوال و بررسی است.
نبود شورای اسلامی روستا، نبود خانه بهداشت، نبود تلفن و نبود گاز از دیگر مشکلات این منطقه می باشد. منطقه ای که تا شهر گناباد فقط نزدیک به ۲۰ کیلومتر فاصله مستقیم دارد.
علی راه نشین






اگر چهار تا عکس هم می گذاشتید به هیج برخورد نمی کرد و من قول می دهم جا تنگ نمی گشت