تشییع پیکر پرفسور پاکدامن بدون حضور خیلی ها
قرار است ساعت یک و نیم بعد از ظهر پنجشنبه ۲۶ اسفند ماه از جنب بانک صادارات کوی شرقی و ابتدای بلوار پروفسور پاکدامن(که در شورای قبلی بنام ایشان نامگذاری شده بود) تشییع جنازه این دانشمند آغاز شود.
من و احمد یوسفی مدیر سایت گناباد نیوز کمی دیر می رسیم پیکر دکتر بر دوش جمعی از همشهریانش در کمرکش بلوار به سمت قبرستان در حرکت است و مردم تکبیر می گویند .
همین دو سال پیش بود نشستی در دفتر ایرنا به مناسبت روز معلم برگزار شد و پرفسور پاکدامن نیز از شانس خوب ما در گناباد حضور داشت و لطف نمود و در این نشست شرکت کرد. در باره پزشکی ایران و ابوعلی سینا سخن گفت و از جایگاه پزشکی ایران در جهان.
من برای اولین بار و آخرین بار او را درهمین جلسه ملاقات کردم ؛ بسیارآرام وسنجیده صحبت می کرد از معالجه چند بیمار خود در بلاد فرنگ گفت که با طریقی جز طرق مشهور و مرسوم ممکن شده بود.
در اثنای برگزاری جلسه زنگ دفتر ایرنا به صدا در امد و گویا بیماری بود که می خواست دکتر او را ببیند و دکتر با مهربانی او را در همان دفتر ایرنا دید و چقدر با حوصله .
اما امروز بعداز ظهر یکی از اخرین روزهای اسفند ۸۹ دکتر سوار بر مرکب چوبین به سوی منزلگاه ابدی خویش می شتابد او که سالها با سرطان در بدنهای بیماران خود مبارزه کرد سرانجام در برابر این بیماری در تن و جسم خود نتوانست دوام بیاورد و عاقبت در بیمارستانی در آلمان در گذشت و اکنون جلو چشم من و عده ای از علاقمندان او و مشتاقان به علم و تحقیق آخرین لحظات وداع با دو ستداران خود را می گذراند.
تابوت به قبرستان بهشت نبی اکرم می رسد قرارگاه ابدی پرفسور کنار آرامگاه والدین گرامی اوست.

جنازه برای خواندن نماز روی زمین گذاشته می شود و صف نماز بسته می شود و همه پشت سر حجت الاسلام سخنور به نماز می ایستند. در صف جلوتر از من فرماندار به نماز ایستاده است. بجز فرماندار و آقای پورهاشمی رییس شورا از مسوولین شهر کسی را نمی بینم. براستی ما ادعا می کنیم که شهر فرهنگی هستیم و بیش از ده هزار دانشجو در چندین واحد دانشگاهی مشغول به تحصیل هستند ، آیا به راستی باید اینگونه مراسم تشییع پیکر یکی از مفاخر پزشکی ایران و جهان بر گزار شود؟!
نماز به پایان می رسد و پیکر دکتر پاکدامن از درون تابوت قهوه ای رنگی خارج گردید و عروج خود را به خاک و آسمان آغاز می نماید. صدای محزون گریه بلند است تلقین انجام می گیرد وسپس خاک منزل ابدی این مرد بزرگ را می پوشاند.
نجف زاده یکی از مداحان از مردم حلالیت می طلبد ومردم هم با صدای بلند به حلالیت طلبی او پاسخ می گویند.
مردم، پرفسور پاکدامن چگونه انسانی بود؟ و مردم جواب می دهند با صدای بلند خیلی خوب .

و به راستی هم چنین است مگر خوبی چیست جز خدمت به خلق و مگر نه اینست که این دانشمند بزرگ عمر خود را در خدمت مردم جهان و ایران گذرانده است .
تابوت قهوه ای رنگ زیبا بر روی خاک دکتر نهاده می شود و مردم دست بر تابوت می گذارند و فاتحه می خوانند .
عده ای گلایه مندند که چرا بعضی از مسوولین نیستند مشخصا از دکتر مسلم نام می برند و می گویند اگر رییس یک دانشگاه علوم پزشکی در تجلیل و قدر دانی از یک پزشک محقق و پژوهشگر آن هم در سطح ایران و جهان شرکت نکند باید انتظارحضور چه کسی را داشت .
از امام جمعه هم می پرسند که البته ایشان درگناباد نیستند گویا روز جمعه گذشته برای زیارت عتبات عالیات گناباد را ترک کرده اند .
عده ای نیز از چگونگی اطلاع رسانی شکایت دارند و شورای شهر را در این زمینه مقصر می دانند چرا که بهتر می توانست در این زمینه اطلاع رسانی عمل کند .
در پایان با دکتر آصف زارع هم کلام می شوم که در مراسم حضور یافته است و در حال سوار شدن بر ماشین از او می پرسم چگونه از مراسم اطلاع یافته است می گوید من هر روز سایت های خبری شهرستان را مرور می کنم و روز دوشنبه از طریق سایت گناپا و گناباد نیوز از فوت دکتر پاکدامن آگاه گردیدم و در همان خبر آمده بود که تشییع جنازه روز پنجشنبه در گناباد خواهد بود بنا بر این امروز پرسان بودم تا اینکه از ساعت دقیق تشییع مطلع شدم .

با خود گفتم اگر حداقل مسوولین شهر روزی یک بار نگاهی به سایت های خبری شهرستان مثل گناپا و گناباد نیوز سایت نامه گناباد و خبر گزاری ایرنا بیندازند می توانند از خیلی چیزها آگاه شوند تا حداقل مراسم به این اهمیت را از ذست ندهند .
از پزشکان شهرستان نیز عده قابل ملاحظه ای نیستند البته دکتر روحانی عزیز به جای بقیه حضور دارد و چقدر با انرژی تا پایان مراسم آمد و رفت مثل یک جوان .
البته دکتر میرثانی و زنده دل و نبی پور هم حضور داشتند که ایشان به نوعی صاحب و میزبان مراسم بودند.
به هر حال دکتر پاکدامن رفت و محشور با اعمال خود گشت او صدقه جاریه ای از خود به جا گذاشت که همانا تولیدات علمی اوست که تا ابد برایش منشا خیرات و برکات خواهد بود.
آنچه که او بر دوش ما گذاشت و به ما یاد آور شد این است که مفاخر علمی شهر خود را بشناسیم و انهارا به فرزندمان بشناسانیم تا سقف ارزوهاو توانایی هایشان بالا و بالاتر رود و بدانند که گناباد توانسته است فرزندانی این چنین را به دنیای علم تقدیم کند پس چرا آنها این گونه نباشند.
صادق ایزدی
به نقل از گناپا
آقای شهردار هم بودند