نوروز شِدَه
آغازین روز های زیبای سال را در کنار خانواده با گفتار نغر استاد بومی سرا اسفندیار فیاضی همراه شوید
قلندر دل مِتِرقونَه
دِمِ عیدِس و مِردُم روز و شُوْ قَلی مِتکّونَه
سِرار جَرُوْ کُنَن چَن تِه دو تِم اُوْ وَمِپشونَه
کُلمبَه وُ قُطاب و زِنجفیلی راس کُنَن زِنها
و ای مَدِربزرگاهِم شِدَه سِرگَرمِ اوسونَه
بِرِی عید دیدنی مِردُم میَن از دور و از نِزدیک
دِ ای نوروز عروسو، خینسوریها فِرَوونَه
دِ بازارا فِرَووس جنس و دیکونا پُر از میوَه
از انگور و خیار و پرتقال و موز و هَندونَه
تِمومِ کسبا هِی داد زِنَن حرّاجی، حرّاجی
به ای فَند و فِلوسا کَسبا مار وامِبِجّونَه
دِرِختا پرشکوفَه و بِیَبو سُوز و پُرلَهلَه
دِ مونِ کوچه باغا نوجِوونا خَر مِتَزونَه
مِریزَه نَم نَم بَرِش وَری تَه کوچههِی خَکی
زِبوی عطرِ کَه گِل موم شِدُم سرمست و دیوونَه
دِپشتِ القِر بوِمِ حَموم ای آسمو جُلاّ
مِجول ورمندزَن یَکم همهیش خور وَر مِخَرونَه
گِلِی بِچِّی دِمونِ کوچهها سِرمستِ و شَنگولَن
سه چارتا خِی پلخمو وَر چِغوکا سنگ مِپرّونَه
دِ سِر هر کوچه بنشِستِیَن یک بُرِّ بیکاره
یَکه جوک ورمگهای بُرِّ بیکارِر مِخِندونَه
دِدورِ سفره هف سین سِماِ و سکَّه وُ سُوْزی
و سیرِ و سیبِ و سنجد بووُ یَک کَمه سِیَه دونَه
دِ جیبِ بچّهها کشمش نِخود، تخمرغ رِنگ کِردَه
تمومِ باغچهها پُرگل ولی خونِی مو وِیرونَه
بِچِی همسیه پولدار مو خِی گیوه هِی نُوْوِش
دِ پیشِ بچّههی بیچرِهیُم هِی خور مِکلچونَه
دِخُو دیدُم که اَعیونُم لباسِ نُو دِبَر کِردُم
دِ روی سفره شیشلیک و کباب، مرغ و فسنجونَه
بِخوردُم هر چه مَیِستُم وُ وَر رویش دو نوشابَه
ولی خُوْوِ موبو اوسونه اُشتُرُ وُ پِندونَه
مِگَه یارُم که بومَه قبضِ برِ و اُوْوِ ششماهه
بِلَدَّ اوم دِ ای نوروز فقط مور وَردِرزگونَه
عیالوارُم گرفتارُم خراب و کیسه بیمارُم
طلبکارُم دِ دِر خونَه چِطو خور وَرمُپخّونَه
دِ جیبُم دَس کو و بینی که طُوْ جیبُم کِلَش کِردَه
شِدَه جیبِ مو مثلِ کِلّه کَل دستِ تو شونَه
هفش بچّه دِرُم خُرد و کِلو وَرخوی وبِداَخلاِ
دو تِش مثلِ خروس دی تَه سرا وَرهم مِکُتّونَه
تقی پرهنَه مَیَه راحله مانتو و شلواره
حسن فکرِ کلاه و کوش و محسن فکر تنبونَه
عیالُم ورمِگَه واستو بِرِی نوروز تو شیرینی
مِگُم بی اسکِنُم او هِم شِدَه خِی بِندَه بیگونَه
حقوِ و عیدیم همچی که وادادَن دِ سر کوچَه
دِ صف بقّال و عطّارَه و قِصّاب و صَحَب خونَه
نگاه کو هر که پولدارَه چِطُو شنگول و سِرحالَه
و هر که لاتَه مثل مو پریشونَه هَرَسونَه
اگِر وَر اُووِ کَم سازِش کُنِم بی غصّهتر خِمبو
ولی همچشمیایِ خانما مار وا مِدقّونَه
گرونی و نَدَری و عیالواری بجایِ خو
بِرِی هم چشمی زِنها اَدم بَس وامِ واستونَه
مو فکر لقمه نونُم ولی ای خانُمِی حاله
به فکر سرخی و ماتیک و پودر و لاک نَخونَه
هَمِی اونا که پولدارَن دِ ای عید خور مِجنبونَن
ولی بیچرهها غمناکَ و هِی لُو مِجَوونَه
خدایا ای همه پِستی بلندی ای همه توفیر
یَکه دارای سه کامیون، یَکه بارِش دِ فرغونَه
تو وَرگو هر چه مَیی تَهْ دِلت خَلی کو «فیّاضی»
قِلندَر وَر نگه حرف حسابِش دل مِترقونَه
اسفند ۷۶
نوروز
خِشْ خِشْ پُولِ نُو مِیَه واز کَه بُوی مَهی پِلو
مِیَه واز کَه
باقلِوا خِی کِنُو مِیَه واز کَه وَرْ دِلِ مو اَلُو مِیَه وازکَه
وَخِزِی کَمِه خور بِجمبونِی فَرش و قَلینِ خور بِتِکُّونِی
گاهِه ماتحتِ خور بِکِلچونِی بُویِ عطر و گُلُو میَه وازکَه
بِچِهها رَختِ نُو دِبَر مِکُنَن بَعضِهها روزِ عید سفره مِکُنَن
قومُ و خویشا هَمِر خِبَر مِکُنن سالِ نو نِصبِ شو مِیَه وازکَه
دیگِ سُمنی بِیی دِبار کُنِی کَسَه و کَسِچَه قِطار کُنِی
صِلِواتِم بِرِیش نثار کُنِی چُونکه خِندَه وَلُوْ مِیَه وازکَه
دُختِرا دست و پا حنا بَستَن گاهِه خِی هم جِناِ مِشکَستَن
شُوْوِ عیدِس وُ گربهها مَستَن سِر صِدای مَعُو میه وازکَه
کُوچِه باغا پُر از شکوفه و گُل سِرو گوشا پر از صِدِی بُلبُل
اَز بیَوو میه صدایِ دُهُل اَز تِراز شُرِّ اُو مِیَه وازکَه
کِیف مِدَه صحراها و هم باغا پُز مِدَه زِلِّهها وُ هم چاقا
باد اِنداختِیَن دِ فِنّاقا بَعضهها خی پِژو مِیَه وازکَه
سُفره وَندِختِیَن چِنی و چِنو سِنجِدِ و سُوزی و سِماِ سِمِنو
سیرو و سِرکه و سِکّه هِم وُوْ رو کَکُلِه سُوزِ جو مِی َ ه وازکَه
دی طِرف ظرفِ بادُم و عَنّاب دُو بِرِم دُوْریِ کُلُمبه قُطاب
تُنگِ پُر شِربَتِم دِتَه سِرداب کِشته و پِندِلُوْ میَه وازکَه
شِدَه واز وَختِ سور و مِهمونی دید و بازدید و شو چِرَغونی
بِچِهی قُمبِکِ شِگِمبونی رو وَ سُفره دِ دُوْمیه وازکَه
اَز رویِ سُفره کِیکِ واموندَه هِیْ مِزه چِشمَک وَر حسن گُندَه
اُو کِه از پیش دَرسِش وَر خوندَه کُون خِزک وُوْ جِلُو میَه وازکَه
بِنگِری رَختِ نُوِ سارارِر کُوشِ پُر پِشنِه زلیخارِر
تِن لِرزو و رَنگِ بابارِر هَر دوجیبِش چِپُوْ مِیَه وازکَه
شُووِ عیدِس وُ وَختِ دامادی وَختِ هلقُوشتَکِس وُ دِلشادی
وَختِ عقدِ حمیده وُ هادی مُطربا از ریُوْ مِیَه وازکَه
مِشنِوی نغمِههای آوازِر یا مِبینی تو رقصِ بیسازِر
کِه چِطو او دِتُوْ مِیَه وازکَه «فیاضِر» هیکِلِ بی شِمیلِ
اسفند ۷۴
دیدی که چطو شو
نوروز شِدَه و ُ رَخت و لباسا هَمَه نو شو دیدی که چِطُو شو
جیبِ بچِّهها پُر نُخُود و نقل و کِنُو شو دیدی که چِطُو شو
صحرا هَمَه پُرلَه لَه و باغا هَمَه پُر گل خِی چَه چَهِ بلبل
هَر کوچَه و هَر خونَه پر از عَطر و گُلُو شو دیدی که چِطُو شو
بازارِ عروسو شدَه گرم و هَمَه خوشحال از تاجــر و بِقّال
رمّان بو و گل بو که وَ پیکان و پژو شو دیدی که چِطُو شو
ی َ ک ککُل و ی َ ک تنگِ دِ رو سفرِه هَفت سین بِد شانسی نسرین
لِنگِش دِهَم اِفْتی و دِ رو سفره وِلُو شو دیدی که چِطُو شو
مَستُم که بِرِی عید بِخِرُم تُخمَه و میوَه هَم پِرهَه و گیوَه
از قِمّتِ جنسا دِ سِرُم روز چو شُو شو دیدی که چِطُو شو
هی داد مِزِنَه تاجر و بِقّال حراجی بِدبَخ شِدَه حاجی
ای وَعده&
zwnj; وعُودا همیش پوتِ ریُو شو دیدی که چِطُو شو
وَر دُو شِدَه دی دُورِ مودَه بِچَّه نِوَسَه از اَندَر و خَصَه
یَکِش دِمرو اِفتی وُ چَنته دِ جِلُو شو دیدی که چِطُو شو
یارُم به اِشَرَه کتِ نُووِمو نِشو دا قُرتِش که فِرو دا
تا چَش دِ زِدُم جیبِ کتِ بِندَه چِپُو شو دیدی که چِطُو شو
یَک عدّه داماد شو وُ یَک عدّه شو کی یک چَنته فِغو کی
یَک عدّه بیپوله ِدلاشِن هَمَه اُو شو دیدی که چِطُو شو
سِر صُحب که اَفتُو به دَر اومَه و تِنُک شو یَک کَمه خُنُک شو
چند بِچّه پالقِّ سیَه تُو وَ پِتُو شو دیدی که چِطُو شو
از دیدنِ رَختِ نُو و کوشِ نُو وِ مِردُم دِلهاکُنَه گُم گُم
وَر رو دلِ مستضعفِ بیچَرَه اَلُو شو دیدی که چِطُو شو
یَک عدّه جفتک مِزِنَه سِرخوش و شنگول جیبا هَمَه پُر پول
زخمِ فُقرا سَروَکی و غصَّه وَ نُو شو دیدی که چِطُو شو
یَک عدّه از پرخوری و خوشگُذِرونی اوجور که مِدونی
گویی شِکَماشِن هَمَه انبارِ پِلُو شو دیدی که چِطُو شو
یک عدّه از زور گِرونی و نَدَری بـا گـریَـــه وُ زَری
دیدُم بِچّههاشِن به خدا گُشنَه دِخُو شو دیدی که چِطُو شو
یک بِچّه چِش سَگه مِکی سنگ پِلِخمو از نیفــه تِنبو
ریگ وَرکِمِرُم زَ وُ وَدَرکن وُ دِ دُو شو دیدی که چِطُو شو
«فیّاض» مِگُف وَر زن و وَر مرد یِکایَک ای عیــد مبارک
سر رشته کار خودشِم کِشلِکِتُو شو دیدی که چِطُو شو
فروردین 74