مرگ کال شوریا پل تاریخی روی بستر خشک

دسته: خط دو خبری , دسته‌بندی نشده
یک دیدگاه
پنجشنبه - ۱ بهمن ۱۳۸۸

مرحوم اقای مهربان از سیل های تاریخی می گفت . پدرم از شنا در رودخانه و وجود پل از دریای از اب . وسفرنامه ها از اهمیت کالشور .

اه حضرت یونس کنار رودخانه است و نیزارها شاعر عاشق را واداشته بود وصیت کند در نیزار ها دفنش کنند !

اما شنیده می شود که به خاطر سد بالا دست رودخانه خشکیده و پرندگان مهاجر و بچه ها بازیگوش غمگین و دل مرده شده اند .

گرد اورندگان نمک شهرتشان را از دست داده اند. چاه های دستی از بین رفته اند و …

و به خاطر پرورش غذای میگو ما را از چشم انداز رود خانه وپل محروم کرده اند .

 

 

 
 

نوشته شده توسط:people - 520 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: 717
برچسب ها:
دیدگاه ها
ف پنجشنبه 8 بهمن 1388 - 8:36 ق.ظ پاسخ به دیدگاه

شکایت نکنیم
گله از خود مویه لالی
اگر جاگه نگار مو در ته یی دالون بام استه
وگرخوراک بابه تا هنوزآن پاج خام استه
ناقی ازکس نگی الی
گله ازخود مویه لالی
چراگفتار آته کلب حسین یادمو مدام استه
که پای از جول آتی بورکدویک ننگ عام استه
ناقی ازکس نگی الی
گله ازخود مویه لالی
دیگاه بر بال آپلو رفت به کوی مشتری اکنون
خروی خانه مارا به پا تاحال دام استه
ناقی ازکس نگی الی
گله ازخود مویه لالی
چرا ملای آغیل گفته که کافر شود آنکس
که زوزاد بچ کیچه خو اشته به پاریسش مقام استه
ناقی ازکس نگی الی
گله ازخود مویه لالی
اموگفتار آته “غوچ علی”دریاد آلی آر
چقک نودونا دایم برار از برف بام استه
ناقی ازکس نگی الی
گله ازخود مویه لالی
گر ضعیف الجسه وچون تار جلگگ لا غر اندامیم
مزه قورتی واوگره تاهنوز مارا به کام استه
ناقی ازکس نگی الی
گله ازخود مویه لالی
این شعر را به دقت بخوانید وعلت عقب مانده گی را در لابلای آن جستجو نموده اگر کدام دلیل را ناگفته باشم درنظرتان ثبت نموده تا شعر تکمیل شود .
دنیای سپاس
فتح الدین فایق