سنگ نفاق اشرافی به شیشه ی وحدت

هرچه برسرمامی آیدوماراباحقیقت غریبه وبه تشنگی قدرت مبتلا می کندازاین ادعااست.درعرصه ی خیال مدعی اصلاحات ودرکارزارعمل مجری اغتشاشات.درکلام راه امام برلب،درمرام تدبیرنردبان درسر.به نام حسین(ع)زیستن وبه نان یزیدساختن…!خداکندمدعیان تقلب ومبتلایان به توهم شفایابندکه عمرسعدهادرتمنای ملک ری حقیقت رابه قربانگاه نبرند.خداکندبیدارنشوندآتشفشان های خاموش میرحسینی که تضمینی برحسینی بودنشان نیست وخاطرخواهی شان به الیزابت چنی هاگاه هوش ازسرخط امامی ها نیزمی رباید.

ای کاش قبل ازمردن می مردیم(موتوا قبل ان تموتوا).وای برآن دم که بانگ بیداری برآید…(امام علی (ع):الناس نیام،فاذاماتوا انتبهوا.). وای برآن دم که مردودی ها اخراج وبطون مملوازحرام اسقاط شوند. وای برآن لحظه که پرده هاکناررود(قرآن کریم:یوم تبلی السرائر)

آمدندباشعارصداقت درمسلخ،ولی دلارهای آمریکایی درمطبخ!درپایبندی به قانون مدعیان دنیاگریز امادرمیدان عمل دنیاگردان فتنه انگیز.تاریخ طلحه وزبیروعمرسعدهاقصه ی غصه ی پول پرستی ومقام پرستی است.بازماندگان جمل وصفین باپرچم سبزبدعت درخیابان غبارآلودنهروان راهپیمایی خوارج تدارک دیده بودندومیدان صلح حسنی را آتش زدندوچراغ قرمزعبرت عاشورایی راردکردند.دیروزقرآن برسرنیزه ها وآن روز الله اکبربرپشت بام ها.درکف خیابان شیهه می کشیدندازلیت حباب را!ودرتلاطم رویاهاشان طعم تعفن ریاست رادرلحظه لحظه ی خواب آلودگی شان نشخوارمی کردند.نوکیسه ها وخاصه خواران خواب دنیا دیدندوکابوس آخرت…خواب دنیاشان به ژرفای جهالتی مرکب بودکه برشرحه شرحه ی وجودشان ساترودرلابه لای هذیان مناظرات وبیانیه هاشان بارز.

گویا نخبگانی به خواب زده ،گهواره ی توهم چراگاه رویاهاشان راآراسته وکابوس هرزگی رامیهمان اوهام سبزلجنی کرده بود.درگستره ی رویاهاشان خانه ی عنکبوتی ساختند که سلاطین سکولار حکم فرمایان کابوس های طولانی اش هستند.

حال ودرپس گذرچندماه ازپایان آن آزمون شگفت انگیز الهی وپیکارراستین قبولی های راستین آخرالزمانی ومردودی های ابوسفیانی دیدیم که پیام عاشورائی «ولایتمداری»تمامی شمشیرهای اردوی شقاوت رادرهم شکست ونسل سوم دردهه ی چهارم انقلاب پرچم امامت رابربلندای میدان جمهوری اسلامی به اهتزاز درآوردندوثابت کردند دوام و بقای انقلاب اسلامی هرگز مستظهر و قائم به افراد نیست بلکه به قدرت قاهره‌ی خدای بزرگ و پیوند پر برکت ولایت و امت در نظام دینی ابتنا یافته است.

 

مهدی علی اکبری