گردشگری کلید اشتغال کامل

  گردشگری می تواند عامل مهمی برای توسعه اقتصادی و افزایش استفاده از منابع موجود شود. این صنعت در شهرستان نیز می تواند نقش مهمی ایفا کند…

    یکی از راه هایی که برای افزایش سطح رفاه مردم و افزایش درآمد آنها می توان استفاده کرد، ایجاد ظرفیت ها و به فعلیت رساندن پتانسیل ها (ظرفیت های بالقوه) است.به عبارت دیگر گاهی اوقات برای افزایش سطح رفاه می توان در یک مکان یا یک محدوده ی خالی از ظرفیت های تولیدی و اشتغالزایی، ظرفیت هایی را ایجاد کرد و آن را به سرانجام رسانید. مثلاً می توان یک واحد صنعتی یا کشاورزی و … را ایجاد و راه اندازی نمود این واحد باعث ایجاد اشتغال مستقیم و غیر مستقیم شده و یک روند خاصی طی شود وسرانجام به افزایش سطح رفاه مردم می رسیم. اما حالت دیگری هم می توان درنظر گرفت. توجه کنید که یک منطقه ی مسکونی می تواند اعم از یک واحد کوچک مثل روستا یا یک واحد خیلی بزرگ مثل کشور باشد. فرض ما در حالتی است که محدوده ی مورد نظر، ظرفیت های خالی وجود داشته باشد. هم چنین می توان از امکانات بلااستفاده و ظرفیتهای خالی این واحد را استفاده کرد. آنچه در اقتصاد همواره مورد تاکید است استفاده از (تمامی) امکانات سرمایه هاست. نکته ی مهمی که برای افزایش سطح رفاه باید مدنظر قرار دهیم این است که همواره لازم نیست که ما ظرفیت هایی را ایجاد کنیم. به عبارت دیگر گاهی می توان بدون کاهش و یا کاهش زیاد مثل حالت اول، سطح رفاه و معیشت مردم این واحد را استفاده کرد. یکی از مواردی که برای این حالت می توان مثال زد، بحث گردشگری است.

 

    بسیاری از کشورها دارای پیشینه ی تاریخی، با قدمت خیلی زیاد مثل کشور ما نیستند. مثلاً‌می توان از آمریکا ، مالزی و … نام برد. البته در مورد آمریکا اصل تاریخ وجود اقوام سرخ پوست با قدمت و تمدن در قاره ی آمریکا بوده که با شروع مهاجرت سفید پوستان اروپایی به آمریکا از قرن شانزدهم به مرور جمعیت این سرخ پوست ها کم و جمعیت سفید پوستان زیاد می شود. اما منظور از آمریکا در اینجا وجود آمریکای فعلی با حاکمیت اقوام سفید پوست اروپایی است که با توجه به تاریخ می بینیم اینها یک قدمت حداکثر چهارصد ساله دارند. یا مثلاً در مور مالزی تاریخ و تمدن آنها حداکثر به هفت یا هشت قرن می رسد. اما آنچه در واقعیت موجود جهان می بینیم این است که این کشورها توریست و گردشگر زیادی را جذب می کند اما در مورد کشور ما این گونه نیست. چرا؟
    حال برگردیم به سطور اول این نوشته، گفتیم که گاهی وقتی باید از ظرفیت های خاصی استفاده کنیم. یعنی امکانات بلااستفاده. تصور کنید که یک گردشگر وارد منطقه ای شود چند شغل باید ایجاد شود؟ به صورت سرانگشتی این گردشگر اولاً یک سرپناه می خواهد و با توجه به میزان بودجه ای که شخص مصرف میکند به یک اتاق در یک هتل یا متل یا مسافرخانه و … احتیاج دارد. ثانیاً این گردشگر به غذا احتیاج دارد و این غذا در بخش کشاورزی که شامل دامپروری ، شیلات، کشت و کار و … تولید شده و این مساوی افزایش اشتغال وتولیددر بخش کشاورزی است. ثالثاً گردشگر برای دیدن آثار تاریخی، باستانی و یا آثار فرهنگی، و گردشگری ساخته شده جدید مثل پلها، برج ها وسایر سازه ها احتیاج به یک وسیله ی حمل ونقل دارد. این وسیله ی حمل و نقل می تواند از وسایل نقلیه کوچک و یا بزرگ باشد. این وسیله توسط خودرو سازها تولید شده و این مساوی ایجاد اشتغال در بخش حمل و نقل و خودروسازی است. پر واضح است که در همه ی این موارد بخش خدمات هم به کار افتاده، میزان اشتغال در این بخش هم افزایش یافته تا تولید غذا و یا خدمات حمل و نقل ایجاد شود.
    مطلب بعدی وجود یک راهنما و یک مترجم برای گردشگران خارجی است. البته مشاغل دیگری هم ایجاد می شود که فعلاً از آن صرف نظر می کنیم. یک نتیجه که از این مطالب گرفته می شود، وجود پتانسیل وظرفیت های خالی در بخش گردشگری کشور است که تاکنون مغفول مانده است. وجود گردشگر و مخصوصاً گردشگر خارجی را می توان به عنوان یک کار فرهنگی بزرگ در نظر گرفت و هر گردشگری که وارد کشور شود و واقعیت ها و پیشرفت های کشور را ببیند بعد از خروج از کشور می تواند به عنوان یک سفیر فرهنگی عمل کند البته به شرطی که ما داده های فرهنگی مناسب و صحیحی به او داده باشیم و در برابر هجمه و حمله ی فرهنگی ابرقدرتها به عنوان یک سپر دفاعی عمل کند. به عنوان یک مثال در خاطرم نیست که در جایی شنیدم یا از تلویزیون دیدم که یکی از نخبگان المپیادی ما که برای شرکت در مسابقات رفته بود بعد از رسیدن به مقصد از قسمت پذیرش تقاضای آدرس و نشانی نزدیکترین کافی نت  را می کند با تعجب فرد مخاطب مواجه می شود. این جوان المپیادی علت تعجب را جویا می شود که شخص جواب می دهد مگر در ایران اینترنت هست و اصلاً مگر در ایران اتومبیل آمده است تا شما به این سطح از پیشرفت برسید که اینترنت داشته باشید؟ و جوان المپیادی فضای توسعه و پیشرفت کشور را برای وی شرح می دهد که فرد در سخنانش می گوید: ما فکرمی کردیم هنوز در ایران با چهارپایان رفت و آمد می کنید. (می شود).
    از دیگر فواید توجه به آثار باستانی و میراث فرهنگی، حفط میراث فرهنگی خاص در منطقه است. به عنوان مثال یکی از فرهنگهای منطقه ی کویری آب انبار و قنات است. قنات به علت ویژگی های خاص خود میتواند جاذب گردشگر باشد ضمن آن که رسیدگی به قنات و اهتمام به آنها می تواند در راستای ایجاد شغلهای خاص و فرهنگ خاص مورد توجه باشد که به عنوان نمونه می توان به مقنی گری و فرهنگ خیررس
انی در سخت ترین شرایط اشاره کرد.
    در پایان این نکته را مدنظر قرار دهیم که سهم ایران از صنعت گردشگری فقط ۱% است.