زیر پوست شهر

   گریزی نیست هر وقت کنار بزرگی می نشینی از گروه های بی شناسنامه ای می گویند که از ابتدا چرخ گردون شهر در دست آنها بوده است. این جریانات کدامند؟

   گریزی نیست هر وقت کنار بزرگی می نشینی از گروه های بی شناسنامه ای می گویند که از ابتدا چرخ گردون شهر در دست آنها بوده است. این جریانات کدامند؟

     در خاطرات نمایندگان  گذشته و حال که سیر می کنیم. رنگ و بوی آدم هایی می یابیم که هیچ رنگ و بویی ندارند و نا شناخته بسیاری از جریانات شهرستان را مدیریت کرده اند و همه مسئولین نیز آلت دست آن ها بوده اند . آیا واقعا اینچنین گروه هایی وجود دارند ؟  یا شاید توهمی  بوده است که کم کاری ها و نقص ها در سایه ی آن محو شود؟ و یا این یک منطقِ کاری در مسایل اجتماعی در همه جای دنیا است؟

    دکتر مهدیزاده در خاطراتش از گروهی می گوید که ۱۶ سال نگذاشتند یک بار در راهپیمایی های  شهرستان صحبت کند و او را بایکوت می کردند. مدنی نیز به همین گروه ها می رسد. او نیز می گوید در شب اول انتخاب شدن در جمع گروهی از خواص گفتم نخواهم گذاشت گروهی که همیشه برای مردم تصمیم ساز بوده اند  راه به جای ببرند .

    این شعار این روزها هم بر زبان رقبای جدید و کاندیدا های مجلس هشتم نشسته است. آنها از پدیده ای  موهوم می گویند که  باید برای مقابله با آن لباس رزم پوشید! گروهی که هر چه بدبختی است از آتش خرمن آن ها است.

     دو سوال در اولین برخورد شکل می گیرد. این گروه یا گروه ها کیستند ؟ آیا اصلا  می شود این گونه مخفی و سازماندهی شده کار کرد؟
    کار دشواری نیست! اندکی دقت و باریک بینی مشکل را حل می کند. دکتر مهدیزاده نیز گوشه ای داده است. " گروهی که کفن پوشیدند و نگذاشتند من سخنرانی کنم". این گروه مذهبیون هستند و جریان حزب الله.

    اما واقعا این یک گروه مخفی است که در اتاق های دربسته توسط افراد محدود و معلوم الحال تصمیم می گیرد؟

    حقیقت این گونه نیست.  این تشکیلات با نام های مختلف حزب الله یا حسینیه یا مصلّی یا گروه فشار تنها گروه فعال و سازماندهی شده است که در طول انقلاب در مجموعه شهرستان  برای هدف هایش  تلاش کرده است. اجتماع بازار و مسجد یک حزب نیست بلکه یک گروه نفوذ است.

    موریس دو ورژه جامعه شناش معروف می گوید: گروه های نفوذ مستقیما در فتح قدرت و اجرای آن مشارکت نمی کنند بلکه در حالی که خارج از قدرت باقی می مانند آن را متاثر می کنند و برآن فشار می آورند .pressure groups  

    دو ورژه معتقد است احزاب تشکیلاتی هستند که فقط برای اقدامات سیاسی خلق گردیده اند یعنی احزاب فقط احزاب هستند. برعکس اغلب گروه های نفوذ تشکیلات غیر سیاسی هستند که اساس فعالیت آنها نفود بر قدرت نیست. بلکه فشار سیاسی بخش اندکی از فعالیت های آنها می باشد.

    گروه غیر رسمی حزب الله در شهرستان گناباد  نسبت به شهرهای اطراف بسیار موفق تر عمل کرده است. آنها فقط کار سیاسی نمی کنند. کار اصلی آن ها فرهنگ و دین مردم است. فعالترین کلاسهای  تفریحی مذهبی شهرستان در تابستان متعلق به آنها است. چندین هیئت مذهبی آنها در طول سال برنامه دارد. بسیاری از روحانیان بزرگ شهرستان  در مجموعه آنها قرار دارند. بازار از بازوهای قوی آن است و تشکیلات مصلّی و نماز جمعه تعامل آنها را با توده مردم بسیار بالا برده است. با وجود این ساختار منسجم آنها یک حزب نیستند.

    تحلیل این گروه را به فرصت دیگری می گذاریم. ولی طبیعی است که این گروه پر نفوذ در انتخابات نیز وارد میدان شود و اعمال قدرت نماید چون نماینده  قشر بزرگی و تاثیر گذاری است. و سیاست هم در کنار دیگر کارهاشان معنا می یابد.

    اما مشکل جای دیگری است. باید از تئوری توطئه خارج شد. شهرستان ما هیچ  مجموعه منسجم و یا حزب  سیاسی  فعال دیگری ندارد. و چون فقط همین یک گروه در دید است عده ای گمان برده اند لابی های زیر زمینی کارها را جلو می برند.

    گذر زمان نشان داده است نه اصلاح طلبان ما تشکیلاتی دارند نه مذهبیونی که به حزب جمهوری وابسته نبوده اند. همچنین روشنفکران جایی درتوده نیافته اند و بازار هم تشکیلاتی خارج از نفوذ روحانیت نیافته است. فرهنگیان و دانشگاهیان هم دچار اختلاف بوده اند. به بیان دیگر چپ های ما خباز نشدند و راست ها هم قربانی نساختند.

    نتیجتا هر فردی که می خواهد بالا بیاید، باید با جریان حزب الله هماهنگ کند و یا حداقل فاصله خود را با آن ها  تبیین نماید. چنانکه دکتر مهدیزاده و دکتر مدنی با همه گلایه هایشان، تایید شده همین گروه هستند. به نظر می رسد در این دوره نیز با وجود همه سر و صدای بازار، روشنفکران ، دانشجویان و دیگر مجموعه های قارچ مانند و کاندیداهای تازه وارد امواج سنگین حزب الله همه را به یک ساحل خواهد رساند.

جلال مقدم