از نگاه مخاطب غیر بومی

 نقدی بر مقاله نشریه محلی

نشریات محلی این روزها دیگر محلی نیستند. تلاش مسئولین آنها این بوده است که در سراسر کشور و حتی خارج از آن مخاطبین گنابادی خویش را شناسایی  کنند و به هر نحوی شده نسخه ای از مجله را به دست آن ها برسانند. این فعالیت مثبت اکنون جواب داده است ولی حاشیه های زیادی  برای خود ایجاد کرده که حداقل آن دیدن و مطالعه نشریه توسط افراد غیر بومی است.  از این رو می طلبد  در انتخاب مطالب  هر از چند گاهی دقت به عمل آید !

چند روز قبل  مطلبی از یک دوست اردبیلی به دست ما رسید در باب  مقاله مجله محترم  مژده گناباد به نام یانگوم و مایکلا سفیرانی از شرق و غرب.  …

 این دوست دانشجو که به وسیله هم کلاسی گنابادی اش به این مجله دسترسی پیدا کرده بود نقدی براین مطلب نوشته و برای این سایت فرستاد

ما هم مطلب را برای آقای دکتر محسن دانا قائم مقام مدیر مسئول نشریه فرستادیم تا اگر صلاح دیدند در شماره بعد به چاپ برسانند. در این جا با قدردانی از این دوست عزیز مطلب را عینا در این قسمت تقدیم می کنیم .

                                                                باسمه تعالی
در آغاز باید از دست اندرکاران این دو هفته نامه به خاطر بوجود آوردن فرصتی برای طرح نقاط قوت و ضعف شهرستان گناباد و صد البته رفع کاستی ها کمال تشکر را داشت. تمام شهرستان های کشور به این نوع از مجلات و هفته نامه ها و روزنانه ها احتیاج دارند تا راهی برای طرح مشکلات خود و معرفی فرهنگ بومی خود به دیگران داشته باشند و در راستای ارتقای سطح علمی و فرهنگی و اقتصادی جامعه شان موثر باشند.

برای دست یابی به این مهم صرف راه اندازی دو هفته نامه و بازتاب وضع موجود کارساز نیست و بلکه علاوه بر این بایستی به ترسیم ایده آل شهرستان خود در این دو هفته نامه بپردازیم و از ارائه ملزوماتی همچون مقالات ، نکات و اطلاعاتی که ما را در دست یابی به این ایده ال کمک می کمد دریغ نکنیم.
واضح است که در تهیه این ملزومات باید نهایت دقت را داشت و از ارائه مطالبی که ما را از ایده ال مان دور می کند اجتناب نمود.
در شماره ۳۴ دو هفته نامه محترم م‍ژده گناباد با مطلبی مواجه شدم با عنوان "یانگوم  و مارکلا ، سفیرانی از شرق و غرب" که مرا به تامل واداشت . چند سوالی پس از خواندن این مطلب به وجود آمد که مرا به نوشتن این سطور واداشت.
– چرا تصویری از یانگوم انتخاب شده است که تصویر گریم شده او برای فیلم نیست بلکه تصویری است خارج از فیلم و البته آرایش شده!
– آیا این را که "زن باید حقوقش مانند حقوق مرد کاملا استیفا گردد" باید از سریال یانگوم خواست؟
– آیا هیچ مرجعی و مطلبی در دین جامع ما وجود ندارد که حول این موضوع صحبت کرده باشد و کاملا این موضوع را مطرح کند؟
– آیا سریال یانگوم با فرهنگ ایرانی همخوانی دارد؟
– این نوع مقالات کجا می تواند باعث استیفای کامل حقوق زن در جامعه شود؟
– نکته مهم اینست که اکثر مردم ما با توجه به عقایدشان هیچ گاه الگویشان را در چنین مسائلی افرادی مثل یانگوم قرار نمی دهند و اگر هم از این فیلم استقبال شده بخاطر ماجرای منظم و معمایی این فیلم می باشد نه بخاطر اینکه زنان بدنبال تاکیدی به حقوق گمشده خود بوده اند.
– ما  اگر ناخواسته کاری کنیم که مردم الگوی خود را در امثال یانگوم جستجو کنند بعدا باید عوارض آن را هم تحمل کنیم. کسی که یانگوم را الگوی خود قرار می دهد تبعا بخاطر اینکه الگوی وی است دیگر خصوصیات و اخلاقیات وی را هم قبول می کند. حال آنکه ما در دین اسلام زنانی داریم که الگویی از انسان کامل می باشند و اگر زنی آنها را الگوی خود قرار دهد علاوه بر این که به منبع لایزالی از اخلاق انسانی و اسلامی متصل شده است به حقوق خود و وظایف خود نیز دقیقا پی می برد و دیگر در هاله ای از ابهام نسبت به آنچه که خداوند از او خواسته قرار نمی گیرد. ضمنا آن الگو نباید ایرادی داشته باشد در غیر این صورت از خود نمونه ای تکثیر کرده است که آن ایراد را هم  در خود دارد. اگر ما بتوانیم جوانان را با نکات پر مغز جذب کنیم تا آنها را در حل واقعی مشکلاتشان یاری کنیم هنر کرده ایم و گرنه استفاده صرف از تصاویر هنر نیست.

با تشکر از تمامی دست اندرکاران دوهفته نامه مژده گناباد

مجتبی حسنی  از اردبیل – دانشجوی اقتصاد