به یاد محمد کبیری

قدیمی ترین روزنامه نگار در صفحه آگهی تسلیت

دهه ۱۳۲۰ در روزگاری که هنوز روس ها در کشور ما بودند و  از طرفی آزادی بیشتری برای نشریات  فراهم شده بود.  ارسال  مستمر روزنامه کیهان  به گناباد آغاز شد. محمد کبیری  چهار کیهانی که سهم گناباد بود را روی دکه مغازه اش می گذاشت تا باسوادانی پیدا شوند و بخرند!

او با خنده گفت : همان پنج شش نفری هم که همیشه منتظر آمدن  روزنامه بودند هیچ شماره نمی خریدند بلکه همان جا کنار مغازه روی صندلی می نشستند و روزنامه را می خواندند و می رفتند.آخرش روزنامه روی دست من می ماند!
شهریور ماه امسال که سراغ محمد کبیری رفتیم گمان مان نبود که آخرین صفحات مجله زندگی  83  ساله او  و ۶۰ سال خبرنگاری اش خواهد بود. او هنوز سرحال بود و هر روز صبح ساعت ۷ درب مغازه اش  را باز می کرد.
صحبت ما با  او درباره زلزله کاخک بود و او حرف ها بسیار داشت برای گفتن !
در این بین از آرشیو زیبایش  برگه روزنامه هایی از اخبار چهل پنجاه سال پیش شهرستان به ما نشان می داد و هوس ما برای کنارش نشستند و گوش دادند چند برابر می کرد. تا آنجا که اصلا موضوع زلزله کاخک یادمان رفت و نتوانستیم  خبری برای سایت تهیه کنیم.
حاج آقا حاضر نشد خیلی از خبرها ی قدیمی را به ما بدهد . بسیار آرزو داشت که این خاطرها در کتابی چاپ شود و از او به یادگار بماند. امید داریم به یاری فرزندانش و مجموعه فرهنگی شهرستان این آخرین آرزو که سندی کتبی از تاریخ این دیار نیز هست به زیور چاپ آراسته شود.
روحش شاد…