ازملازاده تا مدنـی(قسمت دوم)

خدمت به مردم:

          خدمت به مردم از شعارهای اساسی هر دوره مجلس بوده و تمام نماینده ها پرچم خدمت را در دست گرفته و قصد حرکت در این مسیر را داشته اند. نمایندگان یکی از شاخص های سنجش خدمت رسانی را ، سرکشی از حوزه استحفاظی خود ذکرمی کنند در دوره ی اول مجلس شاهد سرکشی نماینده از حوزه انتخابی بطور گسترده نبوده ایم. در چهار دوره ی بعدی …

 بدلیل طولانی بودن دوران نمایندگی سرکشی هایی انجام شده و این سرکشی ها با خدماتی هر چند اندک  هم همراه بوده است. با گذشت زمان هدف سرکشی ها دچار استحاله شده وبیشتر رنگ وبوی  تبلیغ به خود گرفت و نماینده نه به قصد حل مشکلات بلکه به قصد جمع آوری رأی به حوزه ی انتخابیه می آمد و این پدیده در سنوات گذشته مشهودتر است.

آقای آزادمنش به تمام روستاهای گناباد از چهار سال قبل از نمایندگی اش رفته بود و ما به هر روستایی که می رفتیم  مردم عنوان می کردند که او به روستای آنها آمده، اما در دوره ی نمایندگی اش  این بازدیدها فروغ کمتری یافت و سفرها بیشتر به نقاط پر جمعیت انجام   می شد.
در زمان آقای مدنی بازدیدها شکل تازه یی به خود گرفت و شدت یافت هر چند ایشان در دوره ی تبلیغات انتخاباتی خود نتوانست به همه ی روستاها برود و بیشتر رأی نواحی خاصی از گناباد او را به مجلس فرستاد ولی بلافاصله بعد از انتخاب شدن به روستاها رفت و اولویت کاریش را رسیدگی به امور روستائیان اعلام کردشعار رسیدگی به روستاها بدون ارائه طرح در رفتار او هنوز مشهود است ولی میتوان گفت اگر بازدیدهای او به روستاها منجر به طراحی برنامه یی مدون شده باشد ستودنی است.
ارائه طــرح:
         شعارهای انتخاباتی از جنبه های مختلف قابل بررسی است در دوره ی اول آقای ملازاده خود را نماینده ایران معرفی کرده و شعار خاصی در اذهان مردم از آن دوران شکل نگرفت. در چهار دوره ی بعدی طرحهای مختلف و شعارهای گوناگون در بین مردم رواج یافت و اولویتهای کاری تبیین شد و آقای مهدیزاده خود را نماینده گناباد و مرد قانون گذاری معرفی کرد و به هر دو جنبه توجه نمود.
دادن طرح در فضای تبلیغاتی نوعی نیرو محرکه است تا هم مردم فرد را بهتر بشناسند و هم انگیزه یی برای حرکت شکل گیرد، اگر طرحی ارائه نگردد تلاشی شکل نخواهد گرفت و اولویتها دائماً تغییر کرده  و یا نماینده به محافظه کاری روی خواهد آورد و در شرایط عقب گرد قرار خواهیم گرفت وبیشتر به حفظ شرایط موجود خواهیم اندیشید تا حرکت در مسیری خاص. ارائه طرح از طرف نماینده بیانگر این واقعیت است که او به تحقیق و مطالعه راجع به مسایل شهرستان پرداخته و مسایل را بررسی تموده وهدفمند وارد گود انتخابات شده است.

آقای آزادمنش نیز ذهنش خالی از طرح نبود البته در این مجال به درصد اجرای طرحها نمی پردازیم. در شهرما مشکل اساسی عدم تطابق طرحهای یک نماینده با نماینده دیگر است و اولویتهای کاری هر کدام با دیگری بسیار متفاوت است البته آقای آزادمنش طرحهای دوره قبل را تا حدودی دنبال کرد ولی اهداف او باآقای مهدیزاده متفاوت بود.
در دوره هفتم آقای مدنی تنها کاندیدایی بود که هیچ شعاری را مطرح نکرد و فقط وعده سفر مقام معظم رهبری را به گناباد داد و در اولین کنفرانس مطبوعاتی اش اولویت خود را رسیدگی به روستاها عنوان کرد و همواره در میتینگهای تبلیغاتی، خود را نماینده ایران معرفی وقصد داشت وارد مسائل شهرستان نشود و بیشتر به کار قانون گذاری بپردازد و هدف خود را تصویب قوانین اسلامی معرفی نمود که این شعار متأثر از نحوه ی عملکرد مجلس ششم بود زیرا که مصوبات زیادی در این دوره(ششم) بوسیله شورای نگهبان بدلیل منافات با اسلام یا قانون اساسی رد شده بود، البته ایشان طرحهای ملی خود را هم مطرح نکرد! شعار نماینده ایران شعار ایده آلی بود اما واقعیت چیز دیگری است نماینده یی که طرح نداشته باشد چه در سطح شهرستان یا سطح کشور دچار سردرگمی میشود……..
                                                                                              

                                                                                         مهندس مجیــد دانــا