قنات قصبه
قنات قصبه گناباد
قنات قصبه گناباد به عنوان یکی از پدیده های شگفت انگیز دست ساخته انسان در طول تاریخ و نمادی از هم نوایی بشر با طبیعت توجه بسیاری از مورخان و پژوهشگران را به خود جلب کرده استاین قنات یکی از بزرگترین و حیرت انگیز سازهای آبی ایران و جهان است که از قدمتی ۲۵۰۰ساله برخوردار می باشد ،این سازه با ۳۳کیلومتر طول از دو رشته اصلی به اسامی قصبه و دولاب کشیده شده که رشته دولاب خود به دولاب کهنه و نو منتهی گردیدهاست.بر اندام این قنات مجموعه ۴۲۷ میله چاه حفر کردهاند که عمیق ترین آنها بیش از ۳۰۰متر ژرفا دارد که از جمله بزرگترین قناتهای دنیاست. ناصرخسرو قبادیانی نخستین کسی است که در سفرنامه اش به توصیف این قنات پرداخته و عمق چاه آن را هفتصد گز و طول آن را چهار فرسنگ ذکر نموده و آن را نیز به کیسخرو نسبت داده است. ظاهراً وی از کنار طولانی ترین رشته انشعابی این قنات به نام دولاب نو عبور نموده است. فضای داخلی قنات دارای کانال ها و تونل های اعجاب انگیزی است که با بررسی های انجام یافته بر روی آن حفره هایی مشخص شده، ظاهراً این قسمت ها برای قرار دادن چراغ و پیه سوز و وسایل روشنایی به کار می رفته است. در حال حاضر میزان آبدهی این قنات ۱۵۰ لیتر در ثانیه است. رشته قصبه در واقع کانال اولیه اصلی قنات گناباد بوده که در زمان هخامنشیان حفر شده و در پی آن رشته های دیگر در مواقع خشکسالی ایجاد شده است
بارز ترین امتیازثبت جهانی قنات قصبه پیوستن به جامعه ای که آثار حیات بخش بشری مثل قنات کهن گناباد را می ستایند و پاس می دارند ثبت یک اثر در فهرست میراث فرهنگی باعث می شود که منطقه به عنوان مقصد مهم گردشگری مورد توجه جهانیان قرارگیرد و در نتیجه داد و ستد و رونق اقتصادی در منطقه افزایش یابد و اشتغال و شکوفایی را به دنبا داشته و گناباد جهانی شود.