با محمد صفایی از انقلاب

  فرماندار گناباد در دوران انقلاب از جوانان  فعال و مبارز بوده است. از او خواستیم خاطره ای کوتاه از آن دوران بگوید و ایشان از مشهد و گناباد در سال ۵۷ سخن گفت

من معمولا  تابستان ها وقتی دبیرستان تعطیل بود برای کار کردن به مشهد می رفتم. تابستان ۵۷ هم مشهد بودم. هنوز حرکت های مشهد جزیی بود گاهی وقت ها تجمعاتی در روز های خاصی صورت می گرفت. یک روز در تجمعی در چهار راه نادری سابق ( شهدا) شرکت داشتم که شهربانی وارد شد و عده ای را دستگیر کرد. یکی از جوان ها روی موتور گازی رفته بود و شعار می داد. پلیس با یک باتوم فنری به سر او زد که از شدت ضربه باتوم برگشت و به چانه وی رسید و چانه آن جوان را شکست. هنوز ۱۷ سال داشتم و این صحنه برایم خیلی سخت بود.

ما را به کلانتری کوهسنگی بردند. یک شب انجا بودیم. شب بسیار بدی بود. زیرزمین پر از زندانی بود و هیچ بهداشتی هم نداشت. از بوی تعفن اصلا نخوابیدم. 

در گناباد هم اولین حرکت ها با باز شدن مدارس و راهپیمایی دبیرستان کوروش شروع شد. آقای رسایی مدیر دبیرستان بود و خود در این مسایل فعال بود. یکی از دانش اموزان به نام آقای عجم دستگیر شده بود و همه دانش اموزان برای آزادی او شعار می دادند " عجم باید آزاد گردد"  این شعار خیلی تاثیر گذار و کلیدی بود و برداشت های متفاوتی از آن شد. یادم است یک عده که از دستگیری شخصی به نام عجم اطلاع نداشتند می گفتند چرا نمی گویید " ایران باید آزاد گردد!" یا " اسلام باید آزاد گردد!"

پنجم آبان نقطه عطفی در تاریخ  مبارزات گناباد بود. آن تنها تیرانداری گناباد بود. شاید بتوانم بگویم ۵ آبان پیروزی انقلاب در گناباد بود و فضای شهر حتی امنیت آن بدست نیروهای انقلاب افتاد و کار رژیم در گناباد تمام شده بود.