کوکبی با سبدی پر ز اقاقی آمد

دسته: هنري
بدون دیدگاه
یکشنبه - ۳۱ فروردین ۱۳۹۳

124چند رباعی و  غزل  از حسین معلمی :  تقدیم به همه مادران که با شیره جان ، هستی ارزانی شده از جانب خدا را پرورانده و عالم هستی را تکوین بخشیده اند.

.

.

.

.

.

.

دستهای تو بی بهانه بوسیدنی است – روی گل تو برای من دیدنی است

من در خط چین صورتت می بینم – چند آیه زعشق که روشن و خواندنی است

بر گونه ی تو رنگ خزان بنشسته ست – لیکن بهاریَست و آن ماندنی است

ای زندگیت نمایش صبر و وفا – هر لحظه ی تو پر گل و بوئیدنی است

گام تو برای عشق بیش رفت و زیاد – زان روست بهشت به زیر آن گفتنی است

آن قدر مقام تو بلند است و رفیع – جّنت ز برای آن به حق دادنی است

تقدیم به همه زنان فاطمه دوست و فاطمه صفت :از دامن زن است که مرد به معراج می رود .(امام خمینی (ره)

خواهم بروم بالا ، من بال و پری خواهم -تا اوج ملائکها ، من همسفری خواهم

هست این سفرم مشکل ، دل هم شده است بی دل – تا قله و آن بالا ، میل دگری خواهم

گر در سفر معراج ، باید بنهم گامی – تنها نتوانم رفت، معراج بری خواهم

در سایه او بتوان، آرام و قراری داشت – در سختی دوران ها ، آرامگری خواهم

وقتی که جهالت روز، بر احمد(ص) ما شب کرد – میلش سوی خانه شد ، گفتا سحری خواهم

همتای علی گردید ، چون فاطمه (س ) پر نور – مولای بگفت چون تو شمس و قمری خواهم

قلم با ذوق می آید به وقتی نزهت گلهاست زبان با شوق می چرخد به وقتی صحبت گلهاست

رسد آهنگ عشقی از، درون سینه ام بر گوش دلم چون موج می بالد به وقتی فرصت گلهاست

پیاپی می رسد واژه ، برای عاشق بی دل – نفس در سینه می ماند به وقتی نکهت گلهاست

بیا بین جبرئیل آمد به احمد می دهد تبریک گل زهرا(س) شمیم افزا ست به وقتی بهجت گلهاست

خدیجه(س) مادر عشق است نبوده اینچنین مسرور- چرا چون مادر زهراست به وقتی صحبت از گلهاست

تقدیم به مادر هستی ، سرور زنان دنیا و عقبی و حبیبه ی دو عالم، فاطمه الزهرا ، مبارک و فرخنده باد این میلاد پر از عطر و گل

یک گل از باغ بهشت آمده در روی زمین – جاری از عطر حضورش نََفَس ختم مبین

خواهش پیر مغان بوده ز اوج ملکوت – هدیه ای از جبروت است که گران است و ثمین

خواست آرام بگیرد به هوای گل یاس – کرد دعا تا بدهد یاس ، چنین داد و چنین

گوهری کو صدف عشق همه عالم است – بضعه ی جان رسول(ص) است که ماهی است مهین

جنّتش داد امانت به رسول (ع) و حیدر (ع) – به بهشت رفت ز بعدی که بهشت کرد زمین

****************

گرامی باد روز تکریم مادران و همسران شهدا ، تقدیم همه لاله پروران صحرای پر از سبزه و گل ایران اسلامی ، مادران صبور ، شجاع و شیر پرور آنان که دستانشان بوی سخاوت داده ، قلب هاشان پر از عشق و ایثار است و در نگاهشان مجد و کرامت زینبی موج می زند :

ای قصه بلند تمام هزاره ها – ای آشنای رموز کتیبه ها

تقدیم عشق نموده دار و ندارتان- چرخید دایره عشق بر مدارتان

اندوهتان به گل صبر پیوند خورد- وقتی که واژه ی صبر پسوند خورد

گلواژه شد که شود ثبت در تاریخ – صبری که کاخ ستم کند ه است از بیخ

دامانتان پر عطر است ، مشکین فام- از لاله های پر طراوتتان ، رنگین فام

ای آیه های بلند سخاوت و عشق – ای سوره های کریمه به نسخت عشق

با دست پر ز گل و پر زآیه یتان – پوشیده اید لباس طراوت به لاله یتان

دادید بیرقی از نور دست یک سردار -خوردست رقم به قلّه عشق فتح یک سردار

در روز گرچه بلندید و خوب و روان – دانم ز درد نیمه شبان می شوید نالان

دستانتان به قیمت عشق است پر توان بادا – قد شما خمیده شده بی کمان بادا

******

رباعی برای تولّد صدیقه ی کبری (س)

دختر خورشید هستی پا به این عالم نهاد- گوهر یکدانه ی عشق شور در خاتم نهاد

در خمینی شهر، سر زد یک گل زهرا صفت – عطر روح ا… شمیمی تازه در عالم نهاد

********************

دختر نور آمد و در خانه ی نور جا گرفت – کوکبی رخشنده اندر سایه ی نور پا گرفت

همره خورشید گردید تا که نور افشان شود – گوئیا حور آمد و در این بهشت مأوا گرفت

***************

دلم هر لحظه به من گفت به تو گویم مادر نیست من را نَسَبی تا به تو گویم مادر

سا یه ی مادریت در همه عالم پیداست چون شدی “اّم ابیها” به تو گویم مادر

******

کوکبی با سبدی پر زاقاقی آمد – خانه ای تشنه ی اوبود چو ساقی آمد /

وجد من گشته فزون در گذر این میلاد – گل زهرایی ما روح خدایی آمد /

**********

یاس خوشبوی محمد (ص) گل عشق ملکوت – پا نهاد بر دل خورشید ، خانه زاد جبروت

کوکبی خانه ی خورشید قدم آهسته نهاد – روشن از نور وجودش جبروت و ملکوت

********

فاطمه اسوه ای از عشق و وفاداری است – فاطمه جلوه ای از مهر و فداکاری است

سرخط صفحه ی عشق است نبی(ص) بنوشتش – گل خوشبوست شمیمش همه عالم جاری است

*********

گل ما(فاطمه س ) در طَبَق سوره ی کوثر آمد – آیه ای بود که در مصحف برتر آمد

آن قدر ناز بُد این گل ز همه دل بربود – چون که در خانه ی وحی آمد و اطهر آمد

*******************

 شاعر :

حسین معلمی


نوشته شده توسط:گنابادنیوز - 1916 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: 839
برچسب ها:
دیدگاه ها