اشعار بهلول برای طبیعت پاییز

بهلول برای همه ماه های سال در دیوانش شعر سروده است. برای فصل پاییز شعر زیبایی دارد که در اینجا تقدیم می کنم

.

.

.

باز منزل خورشید گشت کوکب میزان

میوه های میزانی شد زشاخه آویزان

باد تاخت بر اشجار مثل فتنه انگیزان

برگهای زرد از باغ شد به هر طرف ریزان

شب به روز شد غالب خوش به حال شب خیزان

کز پی دعا و نفل قائمند در اسحار

در شبان تابستان بس که لیل کوتاه است

در ره سحر خیزان خواب رهزن راه است

ور ز خواب هم خیزد شوق نیست اکراه است

لیک حال طولانی شب به حسب دلخواه است

اندر این شبان هر کس از خدای اگاه است

بهره مند می گردد هر سحر از استغفار

بس ز باغ میزانی دیده باغ و صحرا رنج

رنگ برگهای سبز گشته چون به و نارنج

روزگار در چشم مردم عواقب سنج

صحنه ای است مانند تخته نرد یا شطرنج

یک برد یکی بازد یک شش آید و یک پنج

یک غنی و یک محتاج یک عزیز و یک تن خوار

ساعتی در این پاییز بر کنار جوبگذر

گردش زمانه بین قدرت خدا بنگر

آب نقره شکل است و برگها طلا پیکر

زین طلا و نقره خوان درس عبرت دیگر

که مثال آب و برگ کم بقا است سیم و زر

پس مکن تو جمع آن را مثل موشها در غار

آن چه در چمن بینی در جهان فانی بین

مثل حالت اشجار وضع زندگانی بین

در پی بهار عمر از اجل خزانی بین

پیش بزمهای عیش بزم نوحه خوانی بین

مرگ در کمینت هست تو سویش نهانی بین

کز پی تو می گردد مثل گربه پشت فار