هدایای ریاست جمهوری
در حالیکه مدنی اعلام می کرد که فعلا هیچ برنامه ای برای شهرستان شدن بجستان نیست. دیدن بهت زدگی و حیرت مشهود مسئولان و فرماندار شهرستان از شنیدن ارتقاء بجستان چندان هم عجیب نبود. اما سوال اصلی اینجا بود که چگونه؟ این روند طولانی اداری که احتمالاً به وجود رابطه های قوی نیز نیاز دارد چگونه یک شبه پیموده شد؟
در همان اثنا مدنی از دیدار با رئیس جمهوری محبوب دکتر محمود احمدی نژاد سخن می گفت. دیداری که برای حل مشکلات شهرستان بسیار لازم و همچنین مفید بود!!
دیدار با شخصیتی که بسیاری از تغییرات شگرف در کشور را موجب شده است. تصمیمات قاطع و متحورانه او نه تنها در کشور بلکه در سراسر دنیا برای همه جهانیان جلب توجه نموده بود. مردی که با شعار عدالت واصول گرایی تغییرات اساسی در سیاستهای داخلی و خارجی جمهوری اسلامی داد.
ترس از همین گونه تصمیمات در انتخابات قبلی مخالفان بسیاری را برای احمدی نژاد به ارمغان آورده بود. مخالفانی که در زیر لوای رقیب بزرگ وی یعنی آیه ا… هاشمی رفسنجانی به موفقیت این گونه تصمیمات تردید جدی داشتند.
یکی از این مخالفان سید محمود مدنی بجستانی بود که توسعه اقتصادی را مقدم بر شعارهایی همچون عدالت می دانست. وی نیاز و اولویت مناطقی محروم چون گناباد را در ایجاد صنایع مادر که مانع محرومیت باشد بر می شمرد.
اما در انتخابات نظرات توده مردم خواهان عدالت بر خواص توسعه مدار پیروز شد. تا احمدی نژاد از همان ابتدا با انتخاب شدن خود شگفتی ساز باشد.
مجلس هفتم اصول گرا در مقابل دولت که از همین جناح به میدان آمده بود ناچار به همکاری بود. دولت نیز خود را متعهد به همکاری با مجلس می دانست و در این بین ناگزیر امتیازات بسیاری بین دو طرف رد و بدل می شد.
نزدیکی انتخابات مجلس بهترین فرصت بود برای دولت تا رضایت نمایندگان منتقد را جلب نماید.
برای جلب رضایت نمایندگان و دیگر افراد و گروهها می شد کارهای بسیاری انجام داد. حتی می شد اموری که چندین سال طول می کشید را یک شبه انجام داد. می شد ناگهان ۲۷ شهر را ارتقاء داد و یا چندین فرمانداری ویژه ایجاد کرد تا در حالیکه مشکلاتی کهنه حل می شود، میزان رضایت قابل توجهی نیز در بین مردم و نمایندگانشان کسب کرد.
مردم بجستان و دکتر محمود مدنی نیز از این گروه مستثنا نبودند. نماینده ای جوان با استعداد و قوی با آینده ای روشن که در صورت جلب رضایت وی می توان یکی از شمار نماینگان منتقد دولت کاست. با محقق نمودن آرزوی دیرینه مردم بخش بجستان می شد رضایت مردم و به طبع رای نماینده شان و نتیجتاً رضایت نماینده را بدست آورد.
و این گونه بود که شهرستان شدن بجستان هدیه ای از طرف احمدی نژاد شد برای مدنی تا بتواند در انتخابات با اعتماد کامل و اجماع بلاشک مردم بجستان حضور یابد. اما این هدیه می تواند مشکلاتی نیز برای مدنی ایجاد نماید. چون حسادت مردم بخش مرکزی شهرستان را بر می انگیخت و به آرای وی در مرکز شهرستان ضربه می زد.
حال چاره چیست؟ مدنی چه کند تا بتواند سهم مردم گناباد را نیز از این هدایا پرداخت کند و آنها را آرام نماید تا کام وی را در این موفقیت نزدیک الوقوع تلخ ننمایند؟
شایده چاره این است که دوباره زحمت رفتن به دفتر ریاست جمهوری را به خود بدهد و در دیدار خصوصی دیگری از مصالح شهرستان و نیازهای آن سخن بگوید. مطمئناً عبور خط راه آهن از گناباد به خیر منطقه است و با توسعه در کشور نیز تناقض ندارد.
به هر حال احمدی نژاد هم خواهد دانست که برای ایجاد عدالت موردنظرش در کشور باید رضایت مردم هر دو بخش شهرستان را تامین نماید. بدون تردید وی سخن دوست صمیمی آینده اش «مدنی بجستانی» را خواهد پذیرفت. تا مدنی با دستان پر به خانه باز گردد.
و این بار با دو هدیه. با دو هدیه ارزشمند برای شهرستان و مفید برای انتخابات. شهرستان شدن برای بخش بجستان و راه آهن برای بخش مرکزی.
ما هم امیدواریم تا دگر بار که آیت الله از تهران باز می گردد همچون بجستان در گناباد نیز برایش شتر قربانی کنند.
دانشجوی م.ا.م.م
ما خه که مچم !
ولی اندو باید برم و دفتر مرحوم فیاض وردرم و اسم خو و همه گنابادی های دگر که …..
دون جه بنوسم .
خدا رحمتت کنه فیاض !!!