دانشگاه دانشجویان پژوهشگر را جدی نمی گیرد/ جوانان علاقمند به یادگیری و رسیدن به هدف هستند
پژوهشگر جوان دانشگاه علوم پزشکی گناباد گفت: در دانشگاه ها به پژوهشگران جوان بها داده نمی شود و بیشتر نگاه ها به سمت مقاله نویسی است.
به گزارش پایگاه خبری گناباد، انگیزه بالا، انرژی زیاد،امید به آینده و هزاران ویژگی دیگر را مقام معظم رهبری در جوانان این کشور دیدند تا در گام دوم انقلاب محور را جوانان قرار دادند و مسئولیت هایی را برعهده آن ها گذاشتند.
امروز کشور ما به دلیل خصلت جوان بودن دارای پویایی خاصی است و در هرجا دشمن مارا تحریم می کند به سرعت جوانان وارد میدان شده و آن را رفع می کنند. اگر نگاهی به دستاورد ها در حوزه های هسته ای ، صنعت و نانو بیندازیم متوجه این موضوع خواهیم شد.
محمدرضا مجیدی یکی از همین جوانان ها پر انرژی و دارای انگیز برای موفقیت های پی در پی در حوزه نانو است که نبود امکانات یا تحصیل در دانشگاهی در شهرستان را بهانه نکرده و قدم در راه موفقیت گذاشته است.
پژوهشگرجوان ما ۲۱ سال سن و دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گناباد می باشد و تاکنون سه ثبت اختراع در حوزه نانو شامل «فرمهای پوستی (پماد – کرم – لوسیون – ژل) آنتیباکتریال محافظ اشعه ایکس با قابلیت حفظ رطوبت پوست» که توانسته مدال طلای “جشنواره بینالمللی اختراعات و نوآوری سوئیس” را کسب کند و «شیلد نانوالیاف محافظ اشعه ایکس حاوی ذرات اکسید بیسموت و اکسید تنگستن مکمل» موفق به کسب مدال نقره المپیاد بینالمللی مخترعین کره جنوبی و مدال برنز جشنواره بینالمللی اختراعات و نوآوریهای سیلیکون ولی آمریکا شده است.

محمدرضا مجیدی جوانی ساده ولی سرشار از انرژی و امید برای گفتگو در مقابل ما می نشیند تا از دوران تحصیل و شروع کار پژوهشی بگوید که با خنده ای که همیشه بر لب دارد شروع می کند، از دوران دبیرستان با المپیاد نانو آشنا شدم و در المپیاد دانش آموزی سه دوره جز۳۰ نفر اول کشور بودم حتی برای گرفتن مدال المپیاد یک سال کنکور را از دست دادم ولی ارزشش را داشت و در دانشگاه از آن استفاده می کنم.
پژوهشگر جوان ما خیلی علاقه دارد مباحث علمی را در صحبت هایش استفاده کند به سرعت می گوید جرقه اختراعات من از انباری خورده شد به صورتی که نیاز به وسیله ای داشتم که اشعه داشت و دیدم آن را از انباری آوردند که برای خودم سئوال شد چرا برای آن محافظی ساخته نشود و شروع کردم در این حوزه مطالعه کردند و در دو سال اخیر توانستم سه اختراع در این حوزه ثبت کنم.
کارپژوهشی همیشه سخت بوده و نیازمند حمایت می باشد و به تنهایی نمی شود کار کرد ولی جوان ما این راه سخت را شروع کرده و در این خصوص می گوید دانشگاه ها باید دانشجو را جدی بگیرند ولی نگاه به پیشینه افراد می کنند و اگر سابقه ای نداشته باشی حمایت ها کمتر می شود و این در صورتی است که باید حمایت ها قبل از انجام کار پژوهشی باشد و نه زمانی که کار به نتیجه رسیده است.
محمدرضا مجیدی از سختی های کار می گوید و از خاطراتی که در این مسیر داشته، از نمونه اختراع اولش که ۱۵ بار نمونه ساخته و به نتیجه نرسیده ولی همچنان ادامه داده و ناامید نشده است و در این راه خانواده کمک کرده تا کار را رها نکند ولی خودش اعتقاد دارد امروز جوانان ما تشنه یادگیری و کسب موفقت های مختلف هستند هرچند که کار های پژوهشی زمان بر و انرژی گیر است.
این پژوهشگر جوان که تازه قدم در جاده بی انتهای پژوهش و علم گذاشته با خنده ای می گوید همه مشکلات را ما در کشور رفع می کنیم چه برسد به این مشکلات جزئی و داخلی ولی یکی از مباحث اصلی که پیش روی پژوهشگران جوان است جدی نگرفتن آن ها می باشد و هنوز در مجموعه علمی ما باور ندارند که یک دانشجو هم می تواند کار علمی بکند و حتی در برخی موارد مسئولین ما به این باور نرسیده اند که دانشجویان هم می توانند مقاله های خوبی بنویسند و این نگاه در دانشگاه های بزرگ ما بدتر است و در آنجا فقط به دانشجویان مقطع دکتری بها داده می شود و دانشجویان مقاطع پایین تر دیده نمی شوند که خود این باعث نا امیدی در آنها می شود.
مجیدی کمی حرارت صحبتش را بیشتر می کند و می گوید خود من اگر مقام المپیاد را در دوران دبیرستان نداشتم خیلی از اساتید من را قبول نمی کردند ولی وقتی این کارم را ارائه می کردم جدی تر به پروژه های من دقت می کردند و اعتماد آنها جلب می شد.

بنیاد ملی نخبگان از جاهایی است که پژوهشگران علاقه دارند عضو آن شوند واین پژوهشگر ما نیز عضو این بنیاد می باشد ولی می گوید قانون های دست و پاگیر و آیین نامه های زیاد آن باعث شده از امکانات آن استفاده نکنم و یا بودجه ای که در نظر گرفته می شود هزینه های کار پژوهشی را پوشش نمی دهد.
مجیدی دانشگاه و استاد را چراغ راه دانشجو می داند ولی با گلایه از نگاه اساتید به اختراع بیان می کند، در دانشگاه توجه همه به مقاله نوشتن است و به اختراع توجه نمی کنند به طور مثال در دانشگاه ما ۲۷۰ مقاله منتشر شده ولی اختراع ۴ مورد بوده زیرا تمامی امتیاز ها در ثبت مقاله می باشد و این در صورتی است که در دانشگاه های خارجی این شیوه برعکس است و اختراعات امتیاز بیشتری نسبت به مقاله دارد .
البته با همان جدیتی که در کار دارد راز موفقیت پژوهشگران جوان را مقابله با این تفکر می داند و پافشاری برای رسیدن به اهداف بلند را از ویژگی های نخبگان جوان اشاره می کند و ادامه می دهد اگر در گام دوم انقلاب مقام معظم رهبری روی جوان ها تاکید کرده همین انگیز بالا و انرژی آن ها است بطور مثال یک جوان ۲۰ ساله انگیز برای پیشرفت و در کنار آن انتقال آن به جوانان دیگر دارد ولی یک فرد ۴۰ یا ۵۰ ساله رشد خود را کرده و بازدهی کمتری دارد.
از او در خصوص رفت به خارج از کشور می پرسیم که در پاسخش شاید این نکته بارزتر باشد و آن این که توجه و اهمیت دادن به جوانان در کشور کم است که می خواهند به خارج بروند و اگر همین فرموده رهبری در خصوص جوانان اجرایی شود و توجه ویژگی به این قشر صورت گیرد هیچ شخصی به خارج نمی رود ولی برای خودش این احتمال را قائل می شود که به خارج رفته و کسب دانش کند.
چهره های علمی بیشتر به درس خواندن و کتاب معروف هستند ولی مجیدی این گونه نبوده و در کنار کار علمی موسیقی را آموزش دیده و از رشته های ورزشی کاراته و اسکیت را نیز یاد گرفته است.
او در توصیه به جوانان بیان داشت تئوری صفر محکم به نابودی است و باید در علم بحث تجربی را پیش بگیرند و یک فرد تک بعدی پذیرفته نمی شود و در هر سطحی که هست باید کار تجربی نیز انجام دهد.
گفتگو از یاسرسالاری
