رابطه آسفالت با توسعه سیاسی!
حالا در شهر ما مدیر یک اداره که کارش ظاهرا کاملا فنی است و بیش از جامعه شناسی باید جاده و آسفالت را بشناسد به راحتی شاخک های شکاف های اجتماعی را تحریک میکند.
آن موقعی که فتیله ها در برنامه کودک یک شوخی معمولی کردند و دو روز بعد سه استان کشور آشوب شد یا آن موقعی که سریال سرزمین کهن ساخته کمال تبریزی بختیاری ها را به خیابان کشاند بار دیگر مشخص شد که در حکمرانی خوب چه مسائل بی ربطی میتواند با ربط باشد و مدیریت کردن هیجانات اجتماعی واقعا تخصص است.
حالا در شهر ما مدیر یک اداره که کارش ظاهرا کاملا فنی است و بیش از جامعه شناسی باید جاده و آسفالت را بشناسد به راحتی شاخک های شکاف های اجتماعی را تحریک میکند.
از مرداد ۱۳۸۷ که بجستان آهنگ جوانی کرده و شهرستان شده است روابط بجستان و گناباد باز تعریف شده است . بعد از مدتی که شور اولیه خوابید همه مسئولین فهمیدند اگر پیشرفتی قابل تصور باشد با همکاری دو شهرستان قابل تحقق است.
مهمترین دلیل هم افزایش چندین شهرستان جدید در استان خراسان رضوی بود که رقابت را در مشهد سخت می کرد و دومین دلیل هم جمعیت اندک گناباد و بجستان است. در آمار سال ۱۳۹۵ در بین ۲۸ شهرستان استان، گناباد رتبه ۱۳ و بجستان رتبه ۲۷ را داراست. اگر جمعیت دو شهرستان را با هم حساب کنیم باز هم از خواف و چناران و قوچان هم کمتر است. چه برسد به تربت حیدریه و کاشمر و سبزوار.
البته دو شهرستان با همدیگر بالای ۱۰۰ هزار نفرجمعیت می شوند که آنگاه جزو اولویت های استان قرار می گیرند.
در این شرایط با هر عاملی که تنش زا باشد و شکاف های اجتماعی را تحریک کند باید به شدت برخورد شود. اداره راه و شهرسازی گناباد در هفته گذشته به راحتی به وحدت دو شهرستان آسیب زد.
در اداره ای که ۸ نفر نیرو دارد و کارمندان آن رشته فنی یا حقوقی خوانده اند مدیری ریاست میکند که علوم انسانی خوانده است. انتخاب فردی غیر مرتبط با فعالیت اداره برای کرسی ریاست فقط به خاطر گرایش سیاسی اش احتمال بروز خطا را بالا می برد. تحقیقات ما نشان میدهد اختلافات درون اداره و نوع روابط رییس و کارمند باعث چالشی شده که دفتر بجستان اداره ، در یک لج بازی کودکانه بسته شود.
اگرچه ظاهرا مسئله حل شده و دفتر بجستان راه افتاده اما اهمیت مسئله کم نشده است .
این اتفاق به راحتی به مسئله ای اجتماعی تبدیل شده و تحلیل های سیاسی و روانی از آن در اذهان عمومی شکل گرفته است. این که گفته شود مهم نیست و بعد از مدتی همه چیز فراموش میشود قطعا نادرست است. اتفاقا باید برخورد شدیدی با این قبیل مدیران انجام شود تا همه بدانند مسئله وحدت دو شهرستان راهبرد توسعه شهرستان است و شوخی بردار نیست. اما اینکه چرا مدیر غیر مرتبطی در این اداره نشسته هنوز سوالی بی جواب است!
همه مدیران شهرستان باید بدانند تصمیمات آنها می تواند اثرات اجتماعی داشته باشد جدا از اینکه مسئول آسفالت باشند یا وام ازدواج یا علوفه دام ها!
به عنوان مثال وقتی دکتر باذلی رییس دانشگاه علوم پزشکی دستور انتقال رشته فوریت های پزشکی گناباد نیز به شهرستان بجستان را صادر کرد از نظر اداری کار چندان مهمی نبوده اما از نظر روانی بسیار قابل تحسین است.
در این فضا برای آنکه اتحاد بدنه اجتماعی دو شهرستان افزایش یابد بیش از همه نماینده شهرستان دخیل است که پسوند گناباد و بجستان را یدک می کشد. همچنین فرماندار دو شهرستان که نماد ارزش های ملی هستند باید استرس های رابطه را کاهش دهد. بعد از آن نهاد های اجتماعی مانند امام جمعه ها ، بازار و مطبوعات شهرستان ها تاثیرگذار ند تا یگانگی سرنوشت ما را به همسویی رفتارها سوق دهند. البته پیشنهاد ها را باید در مجال مفصل تری بررسی کرد اما یادمان نرود در دنیای امروز مسائل ظاهری کوچک و اختیاری فردی مدیران میتواند مقبولیت سیستم را زیر سوال ببرد