گزارشی از قدیمی ترین آسایشگاه معلولان ذهنی در گناباد با ۳۰ سال قدمت این جا درد هم به ستوه می آید

دسته: اجتماعي , دسته‌بندی نشده , مصاحبه

بدون دیدگاه

چهارشنبه - ۹ تیر ۱۳۹۵

 مرکزی در شهر گناباد ۱۰۸ کودک معلول ذهنی حرکتی را نگهداری می کند. شاید هر روز چند بار از جلوی تابلوی بزرگ این مرکز رد شویم، و هیچ گونه اعتنایی نکنیم، اما در این ماه پر خیر و برکت با معلولان این مرکز هم قدم شدیم تا حداقل قدر نعمت هایی را که خدا به ما داده بدانیم و شکر گزار باشیم.  آن ها فقط انتظار قدری کمک دارند. فقط نگاهت می کنند. این جا درد هم به ستوه می آید. اینجا مرکز نگهداری و توان بخشی معلولان ذهنی شهید کامیاب گناباد است. وقتی وارد مرکز می شوی درخت های کاج سر به فلک کشیده وساختمان نیم دایره ای شکل که نشان از قدمت ۵۰ ساله دارد، مشاهده می‌شود فقط کافی است ۳۰ متر قدم بزنی و در را باز کنی صداهای کشدار بلند، لبخندهای بی‌رمق و زنجیره‌ای ازبغض‌های شکسته و نگاه‌های مات و بهت‌زده رهایت نمی‌کند. این جا ثانیه‌ها تمام نمی ‌شود. وقتی تخت‌ها سلول می ‌شود برای کودکانی که گرفتار شده‌اند.چشمان «عاطفه» است که می‌پرسد و سوسو می‌زند، پژواک صداهای نامفهوم اش برسینه‌ات آوار می‌شود. در نگاهش طلب هزار سوال بی‌جواب دیده می شود.در مرکز شبانه‌روزی نگهداری معلولان ذهنی شهید کامیاب صد چشم باز، صد چشم بسته توان به دوش کشیدن این همه زخم را ندارند.مریم وتکتم متوجه همه چیز می ‌شوند، باهوش‌تر از بقیه. صدای مریم اما منقطع است و نامفهوم، ولی محبت را خوب می ‌فهمد. انگار پشت آن همه هیاهو، عشقی است که گم شده است.نگاهم به “ایلیا” جلب شد. تا من را دید دستی تکان داد ودوباره به دنیای خودش رفت .با تمام این ها حس شوقی در من بود. احساس پیدا کردن بخشی از خودم .این جا انسانیت کامل بود.لبخند در این جا نشان تمسخر نبود. این جا همه از سر محبت می خندیدند. این جا برای عبرت آموزی جایی نیست.  این جا طلوع انسانیت است که یک حس متقابل بین من ویک انسان دیگر است.

 عبدا… علی نژاد مدیر این مجموعه درباره این مرکز گفت: این جا تنها مرکز شبانه‌روزی در گناباد است که تحت پوشش بهزیستی است. مرکز توان بخشی شهید کامیاب با ظرفیت ۱۰۸ نفر از سال ۶۵ کارش را شروع کرده، تابچه‌هایی مثل مرتضی، پریسا، فاطمه و مریم را بپذیرد و با این که جزو مراکز فعال استان ‌است، اما باز هم با مشکلات مالی دست وپنجه نرم می ‌کند.وی اظهار کرد: نگهداری این کودکان به طور میانگین ماهیانه ۱۲ میلیون ریال هزینه در بر دارد که فقط چهار میلیون و ۵۰۰ هزار ریال آن از سوی بهزیستی پرداخت می شود. وی افزود: اما برکت و روزی این بچه ها همواره از سوی خدا تامین می شود که با کمک خیران، نذورات نقدی و کالا به  این مرکز ارسال شده است.وی به تاریخچه این مرکز اشاره می کند و می افزاید: این مرکز ۳۵سال قبل بر اساس سیاست های نظام در سهیم دانستن بخش خصوصی درپیشبرد اهداف دولتی ایجاد شد و تا کنون میزبانی بسیاری از کودکان را بر عهده داشته است. وی در خصوص امکان درمان این کودکان یاد آور شد: در این زمینه تلاش های بسیاری شد اما متاسفانه آنان به سبب شدت معلولیت جسمی و ذهنی هیچ امیدی برای بازگشت به زندگی ندارند.وی اظهار کرد: این افراد بی آزار هستند و برخی فکر می کنند که معلولان ذهنی هیچ چیز نمی فهمند. اما این معلولان برخی مسائل را بهتر از ما می فهمند، ولی زبان گفتن ندارند. وی افزود: معلولان شایسته ترحم نیستند. زیرا خداوند توانمندی هایی به آنان بخشیده و چیزهایی را می بینند که ما افراد بینا قادر به دیدن آن ها نیستیم.