صنعت از عارف تا محرابیان

    آخرین ماه های دولت خاتمی بود که محمدرضا عارف معاون اول رییس جمهور به گناباد آمد و  کارخانه چینی تقدیس را افتتاح کرد. اکنون چهار سال گذشته و…

  آخرین ماه های دولت خاتمی بود که محمدرضا عارف معاون اول رییس جمهور به گناباد آمد و  کارخانه چینی تقدیس را افتتاح کرد. اکنون چهار سال گذشته و دولت اول احمدی نژاد آخرین روزهایش را می گذراند و گناباد مهمان وزیر صنایع مهندس محرابیان  شد تا فاز دوم کارخانه چینی تقدیس را افتتاح کند. چینی تقدیس چهارسال پیش بزرگترین صنعت شهرستان بود و امروز نیز بزرگترین است!

 توسعه صنعتی گناباد در چهار سال گذشته موضوع پیچ درپیچی است و  زوایای مختلفی دارد. زحمات مسئولین شهرستان و ابتکارات آنها در  جذب سرمایه گذار، شیوه حل مشکلات و گذار از موانع بوروکراسی قابل تقدیر است. در اینجا اما می خواهیم بنا به آسیب شناسی آنچه نشده را بیان کنیم و گرنه خدمات واضح است و ما بارها در خبرها شنیده ایم.

دولت نهم در پی تمرکز زدایی نگاه خوبی به مناطق کمتر برخوردار داشت و این مسئله باعث شد مسئولین محلی از دولت انتظارات بلندی داشته باشند. در فروردین ۸۵ در اولین سفر احمدی نزاد به گناباد تلاش بر آن بود که تصویب یک کارخانه مادر را بگیریم هیئت دولت نپذیرفت اما به فاصله چند ماه بحث کارخانه آلومینیم مطرح شد و همه را خوشحال کرد. دکتر مدنی نماینده وقت گناباد گفت: "  اما عملاً طرح به دلیل دیگری به بن بست خورده است . طرح تولید بوکسیت به آلومین در معدنی در آفریقا بوده است که آن فعلا ً‌ متوقف شده است. ما حلقه تبدیل آلومین به آلومینیم بودیم که آب نمی خواست."

هر چند این طرح در همان اوایل کار خوابید اما طرح های جدید و سرمایه داران جدید در راه بودند. یکی از مهمترین سرمایه گذاران احتمالی آقای ایمانی بود. او سرمایه دار بزرگی است که چند کارخانه از جمله چینی مقصود با چند هزار کارگر را مالک است. خبر آمدن او  همه را هیجان زده کرده بود اما مهندس مرادی رییس کارخانه  چینی تقدیس با لبخندی قضیه را شبیه یک شوخی می دانست. آقای ایمانی اعلام کرده بود به خاطر معادن گناباد حاضر است سه کارخانه در اینجا بزند به شرطی که زمین را گنابادی ها بدهند. مسئولین شهرستان چندماه در اطراف شهر دنبال زمین مناسب بودند.

 مهندس رادفر رییس اداره صنایع در این باره می گفت:"با آقای ایمانی چندین جلسه داشتیم که ایشان توجیه شده بودند و سه طرح در گناباد تعریف کردند چینی بهداشتی با سرمایه گذاری ۲۰ میلیاردی که پتانسیل خوبی در شهرستان در این زمینه داریم علی الخصوص معادن کائولنی که درشهرستان داریم.  طرح سنگ مصنوعی با استفاده از ضایعات معادن شهرستان با سرمایه گذاری ۱۰۰ میلیارد تومان بود. طرح کاشی کف و دیوار که باز هم با توجه به معادن کائولن شهرستان ارائه شده بود و ۴۵ میلیارد تومان سرمایه نیاز داشت." ( 1 مرداد ۱۳۸۷- مصاحبه با پایگاه خبری شهرستان)  اما کار جلو نرفت.

بعدها با حرکت ضربتی دکتر طهماسب مظاهری در سه قفله کردن بانک ها بسیاری از طرح ها خوابید و  البته برخی مدیران ضعیف نیز بهانه ی برای کم کاری خود پیدا کردند.

   آقای رمضانی نیز یکی از سرمایه داران بود که مدت ها درباره کارخانه تراکتورسازی اش بحث بود و هنوز هم ادامه دارد. در سال های قبل  کارخانه نخ ریسی و  شعار هر گنابادی یک موتور ایژ را یادتان هست! مربوط به همین سرمایه دار بود . در مصاحبه نوروز ۸۷ فرماندار گناباد درباره پیشرفت کارخانه اظهار خوشحالی کرد و گفت: " البته خبر خوش اینکه سه هفته قبل تصویب شد ۱۰ میلیارد تسهیلات ارزی ایشان را بدهند به شرطی که بین ۴۰ تا ۶۰ درصدش را وثیقه بدهد که آقای رمضانی تقریبا قبول کردند" (مصاحبه با پایگاه خبری شهرستان)

سیمان فجر نیز پروژه ۲۴ ماهه ای بود که با آب وتاب خاصی خبری شد اما نتیجه ای نداد و حتی حریفانی در شهرهای اطراف پیدا کرد در حال حاضر اگرچه امیدوار کننده ترین پروژه روی میز گناباد است ولی مشکل یافتن سرمایه گذار  آن را می آزارد. 

در میان انبوه خبرها درباره صنعت رو به رشد شهرستان ،فولاد کاویان داستان منحصربفردی دارد. حجت الاسلام امیری رییس شورای شهرستان چندماه قبل از شورای سوم در پاییز ۸۵ خبر آن را با خوشحالی اعلام کرد و هدیه شورای شهر به مردم معرفی نمود و از افتتاح آن در شش ماه آینده خبر داد(مصاحبه با پایگاه خبری شهرستان). دو بار نیز کارخانه کلنگ زنی شد. اخرین دفعه در نمایشگاه توانمندی های شهرستان در شهریور ماه مهندس باقرزاده اعلام  کرد  قطعا ۲۲ بهمن ۸۷ کارخانه افتتاح