فرصتی برای یک تبعید گاه

   «هاشم آغاجری»را به یاد دارید؟  شخصی که سال ۸۱ با سخنرانی اش در دانشگاه همدان سر و صدای بسیاری به پا کرد. اما آنچه این ماجرا را به شهرستان ما ربط می دهد، حکمی است که دادگاه کیفری استان همدان در این رابطه صادر کرد.

 در پائیز همان سال ، شعبه چهاردهم این دادگاه آغاجری را علاوه بر اعدام به مجازاتهای دیگری از جمله هشت سال تبعید در زابل، طبس و « گناباد» محکوم کرد حکمی که بعد ها مورد تجدید نظر قرار گرفت و هرگز به مرحله ی اجرا نرسید.

سه سال پیش نیز، دادگاه انقلاب اهواز علی- ح یکی از ۵ متهم دستگیر شده در جریان بمب گذاری اهواز را به ۳۰ سال حبس در «تبعیدگاه» گناباد محکوم کرد.

حقیقت تلخی که وجود دارد اینست که گناباد، حتی قبل از پیروزی انقلاب اسلامی تبعیدگاه بوده و اکنون نیز پس از گذشت سالها، باید نام گناباد را در میان تبعیدگاههای کشور ببینیم.

تبعید (یا اقامت اجباری در نقاط معین): یکی از انواع مجازاتهایی است که در قانون مجازات اسلامی و برای جرایمی همچون محاربه و فساد فی الارض، زنا و ….پیش بینی شده است.

تبعیدگاهای از سوی شورای امنیت کشور و با همکاری وزارتخانه های دادگستری و کشور تعیین می شوند. در همین رابطه، شورای امنیت کشور در آبانماه سال ۱۳۷۸ تشکیل جلسه داد و طی نامه ای ۴۸ شهر کشور را به عنوان نقاط اقامت اجباری به قوه قضاییه معرفی کرد. که در میان این شهر ها، علاوه بر گناباد، نام شهرهایی چون فردوس ،کاشمر، قاین و البته یک مرکز استان (یاسوج) نیز به چشم می خورد.

واقعیت اینست که گناباد شهر کوچکی است، آب و هوای مناسبی ندارد و هنوز از بعضی زیر ساختهای ابتدایی توسعه هم محروم است و سایر مواردی که شاید هر مکانی را مساعد تبعید گاه شدن کند. اما مردم گناباد از مسئوولان کشوری چشم داشت تلاش برای رفع محرومیت های فراوانشان را دارند نه اینکه هر از چند گاه با اینگونه تصمیمات زخمهای کهنه ی آنها را به درد آوردند.

فرض کنید، حکم تبعید آغاجری در گناباد ( با مردمی که علقه های شدید دینی دارند) به اجرای در می آمد، آن موقع شما چه پیامد هایی برای این ماجرا متصور می شدید؟ باید به این نیز اندیشید که کدامیک از مسئولین کشوری می توانستند پاسخگوی تبعات ناخوشایند این ماجرا باشند؟

صرف نظر از میزان رعایت معیارهای کارشناسی در انتخاب این شهرها، و حتی نوع این معیارها، آنچه اهمیت فراوانی دارد اینست که وضع موجود به هیچ وجه برای مردم گناباد مطلوبیت ندارد و باید هر چه می توانیم برای تغییر آن انجام دهیم.

مطلب پر اهمیتی که این نوشته قصد یاد آوری آنرا دارد، نکته ایست که در قسمت انتهایی نامه شورا به قوه قضاییه آمده است :که عینا نقل می گردد: «با توجه به اینکه اوضاع سیاسی،اجتماعی و اقتصادی شهرستان ها مرتبا در حال تغییر می باشد،پیشنهاد می شود پس از گذشت ۱۰ سال ( در سال ۱۳۸۸)  مجدداً در تعیین نقاط تجدید نظر بعمل آید.)

بهر حال، با توجه به سپری شدن مدت پیشنهاد شده، دیر یا زود ، این «لیست سیاه» تغییر خواهد کرد نامهایی بدان افزوده خواهند شد و نامهایی نیز ازآن زدوده خواهند شد و آنچه مهم است که مسئولان (و البته همه ی دلسوزان) شهرستان چنین فرصتی را از دست ندهند.

در آینده اگر بتوانیم گناباد را از جایگاهی بالا در آبادانی و توسعه یافتگی بر خوردار کنیم،به گونه ای که شهرمان شرایط لازم برای تبعیدگاه بودن را از دست دهد. بط