حی علی القطار !

قطار چابهار- مشهد مدلی در توسعه ایران/ ده سال است ما خوشحالی میکنیم که قطار از گناباد عبور می کند و زندگی همه را متحول خواهد کرد.

اولین بار در سال ۱۳۸۵ بود که با سفر احمدی نژاد به سیستان و بلوچستان موضوع مطرح شد.هنوز هیچ بودجه ای برای این قطار در نظر گرفته نشده بود که جدل های اجتماعی آغاز شد. یک سوی دعوا مردم فردوس بودند و در دیگر مردم گناباد و قائن. نماینده، فرماندار و امام جمعه هر سه شهرستان نامه نگاری به وزیر راه و رییس جمهور را آغاز کردند تا دل مسئولین را تصاحب کنند و مسیر قطار از شهر آنها بگذرد. حساسیت موضوع کمتر از روزهای تقسیم استان نبود .مردم خوشحال و امیدوار که مسئولین شهرشان میتوانند سرنوشت قطار را عوض کنند.

سرانجام آبان ۱۳۸۹ در مطالعات تخصصی مسیرگناباد قائن قطعی شد و خیلی ها تلاش کردند موفقیت را به نام خود ثبت کنند.

۴ سال گذشت تا بالاخره قطارمشهد – چابهار جزو طرح های مهر ماندگار تعریف شد و رییس جمهور احمدی نژاد، در سومین سفرش به سیستان کلنگ آن را آذر ۱۳۸۹ زد. دوباره موجی از خوش حالی مردم سه استان را فرا گرفت.استاندارها در هر مناسبتی از پیگیری جدی خود خبر دادند و تاکید کردند بودجه ها در راه است.

مسیر را به ۱۵ قسمت تقسیم کردند و قرار شد اولین کار در مسیر  چابهار – ایرانشهر صورت گیرد. و سال گذشت و دولت دهم به روزهای پایانی اش رسید. شور و هیجان خوابیده بود .پیشرفت کار تقریبا هیچ! بودجه کار در حدود ۴ هزار میلیارد تومان برآورد شده و برخی گفتند بودجه یک سال وزارت راه برای ساخت آن لازم است. اما بودجه دولت برای پروژه، هزینه ساخت کارگاه های راه سازی را هم نمی داد.

با روی کار آمدن حسن روحانی، رجل سیاسی عوض شدند و دوباره از فرماندارها، استاندارها و معاون وزرا درباره اهمیت این قطار صحبت ها مخابره شد. قطار مسیر چابهار – مشهد می تواند بین ۳ هزار تا ۳ هزار و ۵۰۰ تن بار را جابه جا کند که این امر موجب پهلوگیری کشتی هایی با تناژ بالا در ادامه طرح توسعه بندر چابهار می شود.پس کار جدی است.مردم دوباره خوشحال شدند. حتی خبر آمد که رهبر معظم انقلاب هم به مسئولین توصیه کرده که این راه آهن برای محرومیت زدایی و امنیت کشور یک الزام است

حسن روحانی در اولین ماه های ریاست جمهوری به چابهار آمد و گفت این راه‌آهن کریدور بین الملل است ما کار را تمام میکنیم. او سنگ بزرگ تر برداشت و گفت در کنار راه آهن، پتروشیمی و فولاد چابهار را هم شروع میکنیم.

دولت به زودی فهمید اجرای این طرح بزرگ کار هر کسی نیست. پس بزرگترین پیمانکار کشور را صدا زد. سردار عبداللهی رییس قرارگاه خاتم الانبیاء به منطقه رفت و قراردادی سال ۱۳۹۲امضا شد که هر سال ۲۰ درصد کار آماده شود. اما در سال اول  فقط ۲ درصد کار پیش رفت! پولی در کار نبود.

تقریبا ده سال از تولید خیالی قطار فرضی گذشته است.حالا همه می دانیم این پروژه در قد و قواره فرماندار، استاندار و وزیر هم نیست. حتی رییس دولت ها هم در کارش مانده اند.

در چند روز گذشته دوباره امیدی زنده شده است. سه رییس جمهور به ایران آمدند. ایران ، افغانستان و هند رسما گفتند سوت قطار را می کشند. قطاری که ۱۳۵۰ کیلومتر طول، ۱۱ کیلومتر پل و ۱۲ کیلومتر تونل دارد. وزیر راه هم گفته پای چینی را به پروژه باز میکنیم.

دکتر آخوندی وزیر راه گفته تامین مالی پروژه راه آهن چابهار-زاهدان از دو راه حل اصلی می‌تواند پیگیری شود. یک راهکار آن است که تامین مالی پروژه از چین دنبال شود به این ترتیب که پروژه راه‌آهن چابهار-زاهدان را در مجموعه راه ابریشم قرار دهیم و راهکار دوم نیز استفاده از تسهیلات صندوق توسعه ملی است.

در یک دهه گذشته تاکنون ۳۵۰ میلیارد تومان پول خرج شده و کمتر از ۶ درصد آن ساخته شده است.تصمیم تا این لحظه این است که راه آهن با نگاه بین المللی ساخته شود!

احساس ما همانند چند میلیون نفری است که قراره به سوی قطار مشهد – زاهدان بشتابند. حالا خوشحالیم و امیدوار. همه این حرف ها را گفتیم که یادمان باشد قد و قواره آدم ها را موقع صحبت کردن بهتر بفهمیم. یک مسئول محلی، استانی و حتی کشوری در یک سخنرانی می تواند طرحی را پیشنهاد دهد تصویب کند و تاریخ افتتاح هم مشخص کند. اما روی زمین کارها جور دیگری پیش میرود. قصه قطار در ریل توسعه کشور بارها تکرار میشود. آینده را عمیق تر ببینیم.

احمد یوسفی

آذر ۱۳۸۹ احمدی نژاد بالاخره کلنگ شروع پروژه را زد

سال  ۱۳۸۶  اختلافات برای انتخابا مسیر بسیار  بالا گرفته است.محمود مدنی به وزیر راه نامه نوشت.

روحانی در اولین ماه های کارش گفته پروژه را تمام میکنم. فولاد و پتروشیمی هم برای چابهار می سازم.

سال ۱۳۹۲ قرارگاه خاتم الانبیا وارد کار شد. اما فقط دو درصد ساخته شد چون پولی در کار نبود.

اخوندی وزیر راه گفته امید داریم  چینی ها وارد بازی  قطار شوند و کار را تمام کنند.