یادداشت های یک استاد از گناباد
آقای دکتر شیری سال گذشته در روز دانشجو برای سخنرانی به گناباد آمد . او در وب شخصی اش شرحی شیرینی از سفر کوتاهش به گناباد و گفتگو با مردم و بازدید از قنات آورده است
روز دانشجوست و بناست بروم دانشگاه آزاد اسلامی گناباد سخنرانی برای دانشجوها . پرواز ساعت ۸ صبح باعث میشه تا صبح بیدار بشنیم و کارهام را انجام دهم ، نزدیکای صبح بلند میشم که دست نماز بگیرم میبینم پنجه پای چپم بد درد میگیره…اولش فکر میکنم بد نشسته ام یا…ولی سابقه هیچ ضربه و ….به ذهنم نمیاد. رسما سه روزه میشلم و دکتر و ارتوپد و دارو و…نیز توفیری نداشته است. خدا را شکر روزبه عزیزم در سفر همراهم بود که زحمتش بدهم .الغرض تازه میفهمم بچه های انجمن باور که معلولیتهای شدیدی را تجربه میکنند و با شوق و ذوق کار میکنند ، چقدر بزرگوارند
اول میرسیم مشهد و میریم زیارت حضرت رضا و بعد از نماز و نهار عازم ۲۷۰ کیلومتر به سمت جنوب مشهد یعنی گناباد باستانی میشویم. شهری که مردان بزرگی چون علامه بهلول و صاحبان اسرار را در خود تربیت کرده است . شهری با ۱۰۰ هزار جمعیت و ۱۰ هزار دانشجو
گناباد شهری جالب است با مردمانی متواضع . وقتی ساعت ۷:۳۰ شب یعنی تقریبا ۲.۵ ساعت بعد تاریکی هوا میرسم به سالن آمفی تئاتر ، از حضور ۴۰۰ دانشجو تعجب میکنم! خیلی این بچه های دانشگاه آزاد گناباد و پیام نور …مشتاقند که در روز دانشجو درباره دانشجو بودن صحبت بشنوند.
- ریاست دانشگاه و معاونت دانشجویی و اساتید و امور فرهنگی دانشگاه همگی در ردیف اول تا خود ساعت ۲۲ نشستند و جزو معدود دفعاتی بود که این همه اهتمام مسوولین دانشگاهی را به دانشجو بودن و سخنان سخنران مدعو میدیدم
- بعد سخنرانی دانشجویانن بی نهایت با حیا دم در ماشین تو اون سرما اومدند و از بحثها تشکر کردند. کسانی که اتفاقا گمنام در برگزاری این مراسم تلاش کرده بودند
-
چند تا از دانشجویان تهرانی خودم را تو اونجا دیدم و ذوق زده شده بودیم توامان
- م
- سوول دانشجویی که زحمت امرو رسمی این برنامه را کشیده بود بعد از مراسم ما را به خانه ای دعوت کرد به نام استاد سرا که بسیار پدیده جالبی بود. یک آپارتمان با چندین اتاق و تخت و یک سالن مجهز به ال سی دی که اساتید غیر بومی در آنجا مستقرند . معاون دانشجویی ( مهندس امینی ) را نیم ساعت قبل با کت و شلوار دیده بودم و الان هر دومون با لباس راحتی نشستیم روبروی هم ! چقدر این مهندس مرد شریفی بود و واقعا شکوه دانشگاه آزاد گناباد به همت مدیرانی وابسته بود که جوونی خود را ( ۸ سال معاونت ) پای دانشجوها و ابادانی منطقه گذاشته بودند . اتفاق جالب این بود که هنوز یک ساعت نشده بود رسیده بودیم استادسرا که دو تا ای میل از بچه های گناباد رسید بهم و همونجا به مهندس امینی نشان دادم که ببیند چقدر دانشجویانش on-line هستند ! باید اونجا میبودی تا درک کنی چقدر ریاست و معاونتهای دانشگاه مردان متواضع و بی ریایی بودند . مسعود امینی برای دکترای ۴ ساله بیوتکنولوژی عازم تاجیکستان بودند و من نگران که جای چنین مردانی را آیا میتوان پر کرد ؟
- شب سرد کویری را تو همون استادسرا ی گرم گناباد گذرانیدیم و صبح اقای ملایی اومدند و بردندمون به قدیمی ترین قنات جهان به عمر ۲۰۰۰ سال و طول ۳۴ کیلومتر ولی رسیدگی و آبادانی در حد شرمندگی! این عظمت وقتی تشدید شد که به همراه بلد قنات یعنی اقا دانیال و چراغ قوه اش رفتیم بیرون شهر و با این پای علیلمون داخل قنات رفتیم و از دالانهای خوفناک عبور کردیم و رسیدیم به ابی ولرم و زلال که بعد قرنها همچنان منطقه را آب میداد. متاسفانه به جز مسیر خاکی بیرون قنات هیچ امکاناتی برای این جاذبه میلیاردی توریستی فراهم نشده بود و میتوانم حالا بغض کنم که این شهر با دارا بودن رتبه ۱۴ گردشگری در ایران چقدر از این ثروتهای بالقوه خود استفاده نمیکند !
- مسوول بسیج دانشجویی شهر آقای ملایی نامی بود که ایده های بسیار نو و از سر دردمندی و تجربه برای شهر و دانشجوها داشت. فارغ التحصیل خوب علوم سیاسی یکی از دانشگاهای تهران که صرفا به خاطر خدمت به منطقه خودش قید امکانات خوب پایتخت را زده بود و برگشته بود به شهر برای کار فرهنگی.
- گناباد خاطره ای خوب شد برای من و در خاطرم ماند که در جنوب خراسان مردان و زنانی به تحصیل مشغولند که واقعا زحمت میکشند و مردمی میزبان این دانشجویان هستند که سمبل زحمت و نیک سرشتی میباشند
http://www.doctorshiri.com/