مهرورزی

پروردگارم ، مهربان من از دوزخ این بهشت، رهایی ام بخش! در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است و هر زمزمه ای بانگ عزایی و هر چشم اندازی سکوت گنگ و بی حاصلی … در هراس دم می زنم در بی قراری زندگی می کنم و بهشت تو برای من بیهودگی رنگینی است من در این بهشت ، همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم. تو قلب بیگانه را می شناسی ، که خود در سرزمین وجود بیگانه بودی. کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم دردم ، درد بی کسی بود.

دکتر علی شریعتی