ایجا گناباد است

به نام خداوند مهربان
اینجا گناباد است!
هر چه بیشتر کارکنی، انگار تمامی ندارد.هنوز هم سنگی سر راه هست.انگار فلاکت وبدبختی رخت بربستنی نیست.باز هم محرومی هست، محرومیتی هست.وفراوان هم هست.
گاهی اما این ساز،انگار نوایی دیگر دارد:دلسوزی،کاربلدهستی،اما کارت ثمری ندارد.به هزار در میزنی،همه ی تلاشت را میکنی ، راه های هزار بار آزموده را بکار میگیری ،اما هیچ.فایدهای ندارد.اینجا گناباد است!
گاهی آنقدر نا امید وبدبین می شوی که با خودت فکر میکنی،شاید دستی در کار است.انگار نباید سنگی از سر راه برداشته شود.انگار نباید آبادانیی رخ دهد.
اصلاً مگر همه جا باید آباد باشد؟مگر دراین مملکت ویرانه ای نباید به یادگار ماند؟
هاشم آغاجری را که به یاد دارید؟(همانکسی که چند سال پیشتر در همدان گرد وخاکی بهم زد.)رای دادگاهش را چطور؟اصلا تا بحال آنرا دیده اید؟
رای دادگاه تجدید نظر استان همدان:‍«…هشت سال زندان،محرومیت از حقوق اجتماعی وتبعید به زابل وگناباد…»
آری، همه ی اینها عین واقعیت است.واینجا گناباد است!
اصلا مگر همه ی کشور باید آباد باشد،مگر ویرانه ای در این خاک نباید باشد؟
اصلا چه جای بحث از آبادانیست که برای گنابادی همین ننگ بس که وطن عزیزش در نظر عده ای تبعید کده ای بیش نیست.
گاهی از تعجب انگشت به دهان می مانی:روزگاری که بسیاری از آدمیان با توحش دست در گریبان بودند،صاحبان تمدنی در دل همین خاک عظیم ترین سازهای مهندسی زمان خود رامی ساختند وبه رسم خصلت قناعتشان قنات می نامیدندشان.
روزگاری آدمهایی بودند که زمین کفاف سیر وسلوکشان را نمی داد،پس در افلاک سیر می کردندومدرسه ی نجومیه شان پرآوازه ترین منجمان زمانشان را تربیت میکرد.وآنجا گناباد بود!
اصلا مگر همه جا باید آباد باشد؟آنهم جایی که نامش مترادف شده با خاطره ی مخلین نظم عمومی یعنی دراویش گنابادی؟وحال چه فایده که تو هر چه میخواهی علامه بهلول ها را تربیت کن،مگر گوشی برای شنیدن هست؟
گاهی انگشت به دهان میمانی از این سیر نزولی که به جان این دیارافتاد.
اما چه جای تعجب، که اینجا گناباد است!