نوروز در بیمرغ قدیم
در بیمرغ قدیم جایی به نام نوروز گاه وجود داشته که دخترکان وزنان در روز های ابتدایی سال بهآنجا می رفتندو به رقص وپایکوبی وشادمانی می پرداختند. ازرسم هایجالب این بوده است که هیچ مردی در این روز ها حق نزدیک شدن به نوروزگاه را نداشته است.این رسم بیمرغ دهان به دهان مردمان همه ی منطقه گشته بود وگاهی که بعضی از غریبه ها هوس تماشا به سرشان میزددختران گرد اوحلقه میزدندو اورا وادار به رقص میکردند وسپس حسابی خدمتش میرسیدند وبه باد کتکش میگرفتند تا دوباره هوس نوروزگاه به سر هیچ کسی نزند.در مورد این رسم ودیگر رسم های جالب بیمرغ درکتاب های متعددی امده است ولی هر کدام با دخل و تصرف هایی همراه بوده است.ازجمله در کتاب خاتون هفت قلعه استاد باستانی پاریزی،عقاید ورسوم مردم خراسان از دکتر شکور زاده وکتاب ایل ها وطوایف عشایری خراسان
تاءلیف دکترمحمد میرنیا
که البته در مورد همین مراسم بنده ی حقیر با مرحوم دکترمیرنیامکاتبه ای داشتم که با اشاره به اصل موضوع نسبت به تحریفات این رسم نیز به ایشان معترض شدم ،لازم به ذکر است که در کتاب مذکورآمده بود که در ایام نوروز زنان روستا حاکم آبادی می شوندوهر چه بگویند مردها بایدگوش بدهندو….
جالب است بدانید بیمرغ در گذشته از تفرج گاه های مهم گناباد به شمار میرفته است واکثر مردم گناباد و اطراف سیزده بدر را در مرغزارهای بیمرغ می گذرانیده اندشاهخد این مدعا کتاب عقاید ورسوم مردم خراسان صفحه۱۰۹کهدکتر شکور زاده بیمرغ را به عنوان تفرج گاه گناباد معرفی میکند.با امید به اینکه بتوانیم در زنده نگهداشتن رسم ورسوم گذشتگان کوشا باشیم.امید وارم در نوشته های بعدی از رسوم زیبای بیمرغ برایتان بنویسم
با سلام
جالب بودوعلاوه بر کتابها می شد ازخاطرات خانمهای مسن بیمرغ استفاده کرد.