آقا و دوشیزه محترمه آیا وکیلم

آقا یا دوشیزه محترمه … آیا وکیلم
هر کسی ممکن است در زندگی خود صدای سرنوشت ساز محضردار را برای گرفتن وکالت عقد ازدواج شنیده باشد . دادن وکالت ازدواج برای اجرای صیقه عقد یک بعد و بخش نسبتا کوچکی از زندگی هر فرد را شامل می شود که البته حائز اهمیت بسیار برای آن فرد است اما تقریبا تاثیر آن (دادن وکالت و ازدواج ) فردی است نه اجتماعی .
ما برای این بخش کوچک و شخصی که مربوط به یک بعد از زندگی مان است فاکتورها و عوامل متعددی را ملاک قرار می دهیم تا وکالت و حق خود را به غیر بدهیم .
سوالی که مطرح است اینست که :
آیا برای دادن وکالت اجتماعی و سیاسی و دینی خود به اشخاص نباید دغدغه داشته باشیم و در انتخاب شخص وکیل جوانب مختلف را بررسی و سپس تصمیم بگیریم ؟
دادن حق وکالت به افراد برای تعیین سرنوشت اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی ، فرهنگی ، دینی و … مان نباید دقیق ، عالمانه و عاقلانه باشد ؟
این بدیهی و پر واضح است که هر انسان فهیم و عاقلی سرنوشت خود را بر اساس احساسات و تعصبات سیاسی و اجتماعی و خانوادگی و… رقم نمی زند و زمام امور خود را به کسی می دهد که از ابعاد مختلف قابل اطمینان و مورد اعتماد باشد .چطور است که برای امور جزیی زندگی به هر کسی اعتماد نمی کنیم و تا شناخت کافی نداشته باشیم حتی در سخن گفتن خود مراعات می کنیم .
ما در آستانه یک تصمیم گیری مهم هستیم که نه تنها این تصمیم مستقیما برای خودمان سرنوشت ساز است بلکه سرنوشت کشور و مردم نیز به آن وابسته است . اینجاست که نوع انتخاب ما موضوعی بیشتراجتماعی ست نه شخصی ! یعنی ملاکهای انتخاب باید اجتماعی باشد . یکی از عوامل تحریف و تقلب در انتخابات نوع نگاه افراد به مقوله انتخابات است . نوع نگاه اگر شخصی باشد چارچوب تصمیمات نمایندگان نیز حول این محور خواهد چرخید و توقعی که از یک نماینده خواهیم داشت مانند توقع از یک پیمانکار خواهد بود .
یکی از آسیب های انتخابات اینست که ما ملاک انتخاب افراد را با ملاک های شخصی و فردی می سنجیم . اینست که از یک طرف کاندیدا در رفتار انتخاباتی خود مرتکب تخلف می شود ( بهتر است بگوییم ما او را مجبور به اینکار کرده ایم واینکه او برای بدست آوردن رای بیشتر به هر روشی متوصل می شود بخاطر توقع متفاوت ما از نمایندگان مجلس است .) و از طرف دیگر افراد خیلی راحت از اصول ( حتی اصول اعتقادی ) خود عدول می کنند و تغییر مسیر می دهند . اینکه کشورهای غربی ما را از نظر دموکراسی ضعیف و عقب مانده می دانند و به خود اجازه می دهند در امور سیاسی و اجتماعی ما دخالت کنند بخشی مربوط به همین موضوع است چرا که انتخبات مهمترین صحنه نمایش دموکراسی است .
ما وکالت قانون گذاری را به دست چه کسی باید بدهیم ؟
قبل از اینکه بدنبال پاسخی برای این سوال اساسی و بنیادی باشیم ابتدا باید نوع نگاه و نگرش مان به مقوله انتخابات و کاندیدا ، مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد .
تلقی ما از نمایندگی مجلس شورای اسلامی چیست ؟
ما وظیفه یک نماینده را در چه چیز می دانیم ؟
آیا قوه مقننه و مجلس قانونگذاری را می فهیم و رسالتی که بر دوش دارد را می دانیم ؟
کوتاه سخن آنکه ما به عنوان یک انسان تصمیم گیرنده شرعا و عرفا در قبال رایی که به صندوق می اندازیم مسئول هستیم و وظیفه داریم اینکار را باشناخت و آگاهی کامل به انجام رسانیم . دخالت دادن امور و مسائل و احساسات و سلایق شخصی در این تصمیم گیری از ابعاد مختلف اعتقادی ، اجتماعی و سیاسی جای بحث داشته و مدیون خود و مردم و کشور خواهیم بود .
ما هر کدام مسئول انتخاب خود هستیم و نقش سازنده انتخاب را نمی توانیم در آینده و سرنوشت جامعه نادیده بگیریم .
« بله » دادن وکالت را ، به کسی بگوییم که اخلاقا و شرعا مورد اعتماد و اطمینان مان است .کسی که خدا را همیشه ناظر اعمال خود بداند و در اخلاص عمل و طهارت روح و خدمت به مردم امتحان خود را بخوبی داده و قبول شده است . و من الله التوفیق