کاندیدای مجلس- ناصرعلی منصوریان

 در ادامه بررسی و شناخت کاندیداهای احتمالی برای مجلس هشتم این بار سراغ دکتر ناصر علی منصوریان رفتیم..

گناباد از حق محرومیت هم محروم است !

مشخصاً در پاریس مطبوعات فرانسوی را برای امام ترجمه می کردم

کسانی که کار کرده اند و زحمت کشیده اند انصافاً باید جای خود را به افراد با نشاط تری بدهند

 در گناباد جناح بندی های سیاسی نقش چندانی ندارد. شخصیت افراد موثرتر است

من فکر می کنم در همین تقسیم بندی خراسان رضوی اگر بمانیم بهتر خواهد بود

اگر سال ۷۸ یادتان باشد نفر دومی که آرای صندوق انتخابات مجلس شورای اسلامی را از آن خود کرد، دکتر ناصر علی منصوریان بود. ما او را در دفتر وکالتش در بلوار کریم خان ملاقات می کنیم. او متولد جویمند است.( او بلافاصله تاکید می کند :  پدرش از پایین و مادرش از بالای شهر؟)  دبستان و دبیرستان را در گناباد گذرانده است به قول خود او در پاسخ به اینکه: از گذشته تان بگویید، دراین دوره « هم درسخوان بوده هم ورزشکار و هم فعالیت مذهبی می کرده است. درسال ۴۴ اولین انجمن اسلامی جوانان گناباد را به همکاری  حاج آقای مدنی در حسینیه گناباد تاسیس کرده است».  در مهر ماه سال ۴۶ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد در حالی که شاگرد اول دبیرستان های استان خراسان شده بود. سپس در شهریور ۵۲ با بورس دولت فرانسه راهی فرانسه شد. اولین مطلبی که به ذهن انسان می رسد این است که حتماً باید در دوران مبارزات سال ۵۷ ردپایی از دکتر منصوریان باشد. او این مطلب را تایید می کند و می گوید:

من در اتحادیه انجمن های اسلامی اروپا فعال بودم. فعالیتهای سیاسی و اعتصاب غذا داشتیم که بعد از مدتی حضرت امام(ره) پاریس تشریف آوردند و در نوفل لوشاتو مستقر شدند. ما آنجا رفت و آمد می کردیم، و مشخصاً مطبوعات فرانسوی را ترجمه می کردم و از طریق آقای اشراقی خدمت امام می دادم. آنجا هم انجمن اسلامی وجود داشت ، هم طرفداران نهضت آزادی حضور داشتند و هم آقایان جبهه ملی. ما در انجمن اسلامی بودیم که مستقیماً با امام درارتباط بود.
شب میلاد حضرت مسیح (ع) امام یک بیانیه دادند برای تبریک به مسیحیان به مناسبت نوئل و سال نو مسیحی که ما همراه دوستان ترجمه آنرا توزیع کردیم و اتفاقاً آن شب توسط پلیس دستگیر شدیم که البته فردایش ما را آزاد کردند. دو هفته بعد از امام من به ایران آمدم ».
دکتر پس از ۶ ماه تدریس در دانشگاه دوباره به پاریس بر می گردد تا آنکه در سال ۱۳۶۵ دکترای خود را در حقوق عمومی می گیرد و به ایران می آید. بعد از چندماهی راهی لاهه می شود:« در سال ۶۵ که به ایران آمدم دوستان در تهران پیشنهاد کردند به دیوان لاهه بروم. آنجا سنگر حقوقی انقلاب بود، و همچنان امروز هم محل رسیدگی به اختلافات حقوقی ایران و آمریکاست».

او خود را بیش از همه یک دانشگاهی می داند که از سروکله زدن با دانشجو و کار تحقیقاتی لذت می برد. نام همه معلمان و دبیران دوران تحصیل در گناباد را به خاطر دارد و با احترام زیاد نام برخی را ذکر می کند: « مرحوم حسین دخت، آقایان دکتر وثوقی، فاضلی، صابری، دکتر انزابی، دکتر مهدی زاده، زمان زاده و … یکی از کارهای بزرگی که می توانیم انجام دهیم همین تقدیر از استادان قدیمیست که می دانم در شهرستان به همت قابل تقدیر دو سه تشکل فرهنگی برای بعضی چهره ها صورت گرفته است».

آقای دکتر ، نماینده خوب از نظر شما چگونه فردیست؟
-ببینید، انتخاب نماینده تمام کار نیست ، بلکه آن گروه و اکیپی که با او کار می کنند نیز بسیار مهم هستند. البته همه باید به او کمک کنند. حتی همان کاندیداهای دیگر باید با او همکاری نمایند. نماینده هم باید همه همشهری ها را خانواده خودش بداند. باید یک تکلیف برای خود ببیند و جلو بیاید. نمایندگی مجلس شغل نیست، یک مسئولیت است ، نماینده وقتی انتخاب شد مردم باید با خوب و بدش برای چهار سال بسازند، چون برخلاف وزیر قابل تعویض نیست و این از نکات مهمی است که انتخاب را دشوار می کند. مردم باید به کسی رای دهند که آدم مومن و صادقی باشد و بدانند وعده هایش برای عوام فریبی نیست. برای شما یک داستان معروف گنابادی را تعریف می کنم. از باب مزاح بد نیست. می گویند مردم یک ده به مقنی پول دادند قناتشان را تمیز و لایروبی کند. پس از سه چهار ماه دیدند آب قنات آن ده همسایه زیاد شد! . یکی از ویژگیهای خوب نماینده پر شوق بودن است. کسانی که کار کرده اند و زحمت کشیده اند انصافاً باید جای خود را به افراد با نشاط تری بدهند. و این به صلاح گناباد است. شعر اخوان ثالث در این باره خیلی زیباست:
رسیده ایم من و هر چه بود به آخر خط                نگاه دار تا که جوانها سوار شوند
اگر برداشت شخصی نکنید به نظر من، نماینده بهتر است در علوم انسانی مانند اقتصاد، حقوق و علوم سیاسی درس خوانده باشد. شما اگر به نمایندگان پارلمان در دیگر کشورها دقت کنید خواهید دید که تقریباً همه شان متخصص علوم انسانی هستند.  چنین نماینده ای به دلیل صلاحیتهایش فقط نماینده باقی نمی ماند. بعد از یکی دو دوره ترقی می کند. اینگونه فردی قانونگذاری را بهتر می فهمد و مسائل اجتماعی را درک می کند. و چون خودش صاحب نظر و اهل ار