پدیده ای به نام مشایی

پدیده ای به نام مشایی
اسفندیار رحیم مشایی در پی تشدید موج مخالفت ها علیه انتصاب وی در سایت رسمی خود مطلبی را تحت عنوان” مخالفت با یک انتصاب ; سهم خواهی، حسادت یا نادانی ” درج نموده است که هر چند از نظر عقلای سیاسی زیاد دور از انتظار نبود ولی ذکر چند نکته پیرامون آن خالی از لطف نیست:
۱) در ابتدای مقاله نویسنده مطلب شخص مشایی را عامل ایجاد تنش هایی در دولت نهم معرفی کرده است . از جمله موضع وی در قبال مردم اسرائیل – ادغام سازمان حج و زیارت در سازمان گردشگری – حضور در نشستی در ترکیه . و جالب آن که در تمام این موارد دکتر احمدی نژاد را عامل اصلی دانسته است ! و در برخی نیز استناد به سخنان دکتر احمدی نژاد هم نموده است. “موضع در پیش گرفته شده از سوی مشایی، موضع دولت است نه موضع شخصی وی.”
هدف وی از چنین کاری گره زدن آینده سیاسی خود به فرجام احمدی نژاد است . مشایی در حقیقت در یک حرکت اصطلاحا فرار به جلو عامل اصلی جهت گیری های خود را شخص رئیس جمهور می داند. و در جایی ذکر می کند که “اگر این مواضع نادرست است که هست، از رئیس‌جمهور قطعا بدتر است تا معاون وی. کسانی که احمدی‌نژاد را یکی از شایسته‌ترین‌های جریان اصولگرا می‌دانند، باید مشایی را گل دیگر این سبد بدانند؛ یک بام و دو هوا نمی‌شود، مگر این که بپذیریم که قصد از این اعتراض به یکی و تعریف و تمجید از دیگری،‌ دلیل دیگری غیر از دلسوزی و گریبان دریدن برای اصولگرایی داشته باشد. ”
۲) ایشان در ادامه استدلال غیر منطقی خود آورده است ”
پس نتیجه این می‌شود که اتفاقا هماهنگ‌ترین و شایسته‌ترین و همفکر‌ترین معاون اول برای آقای رئیس‌جمهور، مشایی است و طرفداران آقای احمدی‌نژاد از سر دلسوزی برای اسلام و اصولگرایی نیست که با انتصاب مشایی مخالفت می‌‌کنند، چون آنان احمدی‌نژاد را با همین فکر و مواضع برای مسئولیت بالاتر از معاون اولی،‌ یعنی خود ریاست‌جمهوری شایسته می‌دانند، بلکه از سر حسادت به مشایی است یا سهم‌خواهی و یا نیات دیگری که بعدها معلوم خواهد شد.”
وی با طرح این موضوع که احمدی نژاد نیز همفکر مشایی ست در پی تبریه خود برآمده است که امر بسیار مضحکی به نظر می رسد. متهم کردن طیف وسیعی از صاحب نظران و عقلای جریان اصولگرا به حسادت یا سهم خواهی نیز از دیگر مباحث غیر قابل قبول در این نوشته می باشد.
۳) هر چند طرح این مطالب و استدلال های کودکانه از شخص وی چندان بعید به نظر نمی رسید ولی باعث ایجاد نگرانی های قابل تاملی بین نخبگان و صاحب نظران خواهد گردید نگرانی هایی که فقط با عزل وی توسط شخص رئیس جمهور بر طرف خواهد شد.