نوروز شِدَه

آغازین روز های زیبای سال را در کنار خانواده با گفتار نغر استاد بومی سرا اسفندیار فیاضی همراه شوید
قلندر دل مِتِرقونَه
دِمِ عیدِس و مِردُم روز و شُوْ قَلی مِتکّونَه
سِرار جَرُوْ کُنَن چَن تِه دو تِم اُوْ وَمِپشونَه
کُلمبَه وُ قُطاب و زِنجفیلی راس کُنَن زِنها
و ای مَدِربزرگاهِم شِدَه سِرگَرمِ اوسونَه
بِرِی عید دیدنی مِردُم میَن از دور و از نِزدیک
دِ ای نوروز عروسو، خینسوریها فِرَوونَه
دِ بازارا فِرَووس جنس و دیکونا پُر از میوَه
از انگور و خیار و پرتقال و موز و هَندونَه
تِمومِ کسبا هِی داد زِنَن حرّاجی، حرّاجی
به ای فَند و فِلوسا کَسبا مار وامِبِجّونَه
دِرِختا پرشکوفَه و بِیَبو سُوز و پُرلَهلَه
دِ مونِ کوچه باغا نوجِوونا خَر مِتَزونَه
مِریزَه نَم نَم بَرِش وَری تَه کوچههِی خَکی
زِبوی عطرِ کَه گِل موم شِدُم سرمست و دیوونَه
دِپشتِ القِر بوِمِ حَموم ای آسمو جُلاّ
مِجول ورمندزَن یَکم همهیش خور وَر مِخَرونَه
گِلِی بِچِّی دِمونِ کوچهها سِرمستِ و شَنگولَن
سه چارتا خِی پلخمو وَر چِغوکا سنگ مِپرّونَه
دِ سِر هر کوچه بنشِستِیَن یک بُرِّ بیکاره
یَکه جوک ورمگهای بُرِّ بیکارِر مِخِندونَه
دِدورِ سفره هف سین سِماِ و سکَّه وُ سُوْزی
و سیرِ و سیبِ و سنجد بووُ یَک کَمه سِیَه دونَه
دِ جیبِ بچّهها کشمش نِخود، تخمرغ رِنگ کِردَه
تمومِ باغچهها پُرگل ولی خونِی مو وِیرونَه
بِچِی همسیه پولدار مو خِی گیوه هِی نُوْوِش
دِ پیشِ بچّههی بیچرِهیُم هِی خور مِکلچونَه
دِخُو دیدُم که اَعیونُم لباسِ نُو دِبَر کِردُم
دِ روی سفره شیشلیک و کباب، مرغ و فسنجونَه
بِخوردُم هر چه مَیِستُم وُ وَر رویش دو نوشابَه
ولی خُوْوِ موبو اوسونه اُشتُرُ وُ پِندونَه
مِگَه یارُم که بومَه قبضِ برِ و اُوْوِ ششماهه
بِلَدَّ اوم دِ ای نوروز فقط مور وَردِرزگونَه
عیالوارُم گرفتارُم خراب و کیسه بیمارُم
طلبکارُم دِ دِر خونَه چِطو خور وَرمُپخّونَه
دِ جیبُم دَس کو و بینی که طُوْ جیبُم کِلَش کِردَه
شِدَه جیبِ مو مثلِ کِلّه کَل دستِ تو شونَه
هفش بچّه دِرُم خُرد و کِلو وَرخوی وبِداَخلاِ
دو تِش مثلِ خروس دی تَه سرا وَرهم مِکُتّونَه
تقی پرهنَه مَیَه راحله مانتو و شلواره
حسن فکرِ کلاه و کوش و محسن فکر تنبونَه
عیالُم ورمِگَه واستو بِرِی نوروز تو شیرینی
مِگُم بی اسکِنُم او هِم شِدَه خِی بِندَه بیگونَه
حقوِ و عیدیم همچی که وادادَن دِ سر کوچَه
دِ صف بقّال و عطّارَه و قِصّاب و صَحَب خونَه
نگاه کو هر که پولدارَه چِطُو شنگول و سِرحالَه
و هر که لاتَه مثل مو پریشونَه هَرَسونَه
اگِر وَر اُووِ کَم سازِش کُنِم بی غصّهتر خِمبو
ولی همچشمیایِ خانما مار وا مِدقّونَه
گرونی و نَدَری و عیالواری بجایِ خو
بِرِی هم چشمی زِنها اَدم بَس وامِ واستونَه
مو فکر لقمه نونُم ولی ای خانُمِی حاله
به فکر سرخی و ماتیک و پودر و لاک نَخونَه
هَمِی اونا که پولدارَن دِ ای عید خور مِجنبونَن
ولی بیچرهها غمناکَ و هِی لُو مِجَوونَه
خدایا ای همه پِستی بلندی ای همه توفیر
یَکه دارای سه کامیون، یَکه بارِش دِ فرغونَه
تو وَرگو هر چه مَیی تَهْ دِلت خَلی کو «فیّاضی»
قِلندَر وَر نگه حرف حسابِش دل مِترقونَه
اسفند ۷۶
نوروز
خِشْ خِشْ پُولِ نُو مِیَه واز کَه بُوی مَهی پِلو مِیَه واز کَه
باقلِ