شهرستان بجستان

این جا شهرستان بجستان…
این جا بجستان است، آرام وخوش ، خفته در آغوش خاک تشنه ی گرم ، پذیرای همهمه ی پریشان بادهاست.
این جا دیار سبزی ایستای پای برجای کاج هاست ، در رقصی جاودانه به آهنگ باد.
این جا دیار خلوت مهربان شبهای مهتابی است. دیار آسمان آبی وایوان های آغوش گشوده به روی شبانگاهان پرستاره است. این جا ستاره ی شب به زمین می آید ، سر درگوش کودکان بی خواب قصه می گوبد .
آری ، این جا بجستان است . شهر مردان نستوه دردهای بی امان وزنان صبور کار و رنج بی پایان .
این جا دیار سحرگاهان به سرمای جانسوز، گلهای درخشان زعفران چیدن وپیگیرانه تا شامگاه ونیمه شبها، رشته های آتشین ازآن به در آوردن است.
این جا دیار انگشتان باریک سرمازده ی دخترکان معصوم است ، کرخت شده در گل چیدنی مدام ودرگل فرا آوردنی بی پایان در نقش های زنده ی قالیچه ها.
این جا بجستان است ، شهر آشوب دل انگیز گل های انار در ترانه های تندباد. شهر توده های سرخ شعله گون انار در آغوش خسته ی باغهای پاییز . باغهای زرد ، سبز ، باغهای برآمده ازرنج سال ها ، باغهای تشنه ، باغهای چشم به اره باران.
این جا چشمه های تشنه ی زمین ، ابرهای گریزان آسمان صاف را ره می گیرند ودرخت ها زیر لب دعای باران نجوا می کنند. این جا زمستان ، کودکان قلب خویش را در خاک سرخ کویر چون هسته های امید می کارند تابهار، لاله بچینند.
این جا سرزمین بهار است وخاک مهربان وکودکان دوان در پی لاله ها ودسته های سرخ و زرد کوچک لاله ها بنشسته در گلدان های میان پنجره ها .
آری این جا عشق چون آسمان پاکیزه است وامید مثل ستاره ها درخشان وآوازهای محزون زنان ونغمه های چوپانان چون نداهای برآمده ازقلب زمان ، جاودانه.
این جا تلاش آدمیان چون بادهای همیشه وزان زنده وبرقرار . و جوانان قد فراز آورده ازکوران رنج و امید پای به راه جاده های آینده.
این جا سرزمین حرمت کار وشفافیت قلبهاست وپرچم های برافراشته ی ارامستان ، قلب دردمند شهر ، با شهیدانی ایستاده چونان سروهای پیرامون ، سبز وزنده وآواز خوان.
این جا سرزمین عزم راستین مردمی است برای زنده ماندن وسرفراز ماندن وساختن وفراهم آوردن روزگاری خجسته ازپس سال های رنج.
این جا شهرستان بجستان