دهه فجر؛ وقتی سکوت مدیران بلندتر از دستاوردهاست
دهه فجر فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور مسیری است که یک ملت با امید و هزینههای بزرگ طی کرده است.
در این روزهای بعد از اغتشاش ها ، وقتی با برخی جوان ها صحبت می کردم. یک سوال تکراری این بود که مگر در این چند سال چه کاری در همین گناباد ما شده که باعث خوشحالی و امید ما بشود؟!
وقتی برخی طرح ها و تلاش ها را میگفتم ، تعجب می کردند، چون هیچ اطلاعی نداشتند !
دهه فجر فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور مسیری است که یک ملت با امید و هزینههای بزرگ طی کرده است. روزهایی که باید روایت شوند، دیده شوند و دوباره برای نسل امروز معنا پیدا کنند.
اما یک سؤال جدی
چه کسی باید از این مسیر بگوید؟ چه کسی باید خدمات و دستاوردها را صادقانه و روشن برای مردم توضیح دهد؟
طبیعی است که این مسئولیت پیش از هرکس بر دوش مدیران اجرایی است.
همانهایی که در میدان کار بودهاند، پروژهها را پیش بردهاند، تصمیم گرفتهاند و با مسائل مردم روبهرو بودهاند.
با این حال واقعیت تلخ این است که گاهی صدای دستاوردها شنیده نمیشود؛ نه به این دلیل که کاری انجام نشده، بلکه چون روایتگری ضعیف است.
روابط عمومیها در بسیاری از دستگاهها هنوز به جای آنکه پل ارتباطی زنده میان مسئولان و مردم باشند، به انتشار چند خبر رسمی و عکس یادگاری بسنده میکنند. بعضی مدیران حتی در برنامههای دهه فجر حضور پررنگ ندارند؛ چه برسد به اینکه با مردم بنشینند و صادقانه از عملکرد خود بگویند.
در دنیایی که رقابت اصلی بر سر «روایتها»ست، سکوت یعنی واگذاری میدان. اگر ما از کارهای انجامشده نگوییم، دیگران روایت خودشان را خواهند ساخت.
نسل جوان امروز انقلاب را ندیده است؛ خاطرهای از روزهای پر التهاب آن ندارد. آنچه میبیند، واقعیت امروز است و آنچه میشنود، روایتهایی است که گاه با واقعیت فاصله دارد.
دهه فجر امسال تلاش کردیم ، نامه زدیم و صحبت کردیم که کمی مدیران فعال تر باشند. به جز معدودی بقیه بر روند سابق بودند.
شاید وقت آن رسیده که روابط عمومیها از قالبهای خشک اداری بیرون بیایند، مدیران از پشت میزها فاصله بگیرند و خدمات انجامشده را با زبان مردم، برای مردم بازگو کنند.
چون حقیقت این است:
دستاوردی که دیده نشود، انگار هرگز اتفاق نیفتاده است.
یاسر سالاری سردبیر پایگاه خبری گناباد