مرگ سوژه در افسردگی خبرنگاران گناباد

چند سال قبل دوستی به شوخی میگفت هرچی جویبار مازندران کشتی گیر تولید میکنه گناباد خبرنگار تولید کرده است.همه قبول دارند گناباد از آن دوره اوج خبری خود فاصله گرفته است.

تولید انبوه خبر، رقابت بین خبرنگاران، محتواهای پر چالش و محفل های نقد و بررسی و قهر و آشتی و ده ها اتفاق دیگر که نشانه پویایی مدرسه خبر گناباد بود. زمانی از همه شهرهای دور و بر جلو بودیم ولی الان …

گویا همه چیز فروپاشیده است. آمدن  شبکه ی پیام رسان  تلگرام همه شهروندان را خبرنگار ولی خبرنگاران حرفه ای را  رو به قبله کرده است.

کسی برای چاپ نامه گناباد و مژده گناباد، باران کویر و گناپا عجله ندارد. خبرهای تکراری ناگهان خبر اول همه می شود. گزارش کاری مدیران و نشست های دولتی شاه خبر دوستان شده است.  یک جستجوی کوتاه نشان می دهد  در دیماه ۱۳۹۶ کاهش تولید خبر بسیار مملوس بوده است.

همین تعداد کم خبر هم کمترین گزارش ، تحلیل و یا نقد را همراه خودش دارد .در این یک ساله برخی سایت ها اصولا از رده خارج شده اند. خبری از ندای گناباد و گنابادتایمز و بسیاری از سایت های روستاهای گناباد نیست.

همه چیز را انداختن به گردن تلگرام و استفاده از واژه کوچ مخاطب به کانال های خبری هم چندان  مناسب نیست. آنچه بیش از همه خبرنگاری حرفه ای را در گناباد رنج میدهد مرگ سوژه است. فرم گرایی تلگرامی ذهن را از یافتن ائده های نو و فرورفتن در باطن تحولات شهرستان دور کرده است.

وقتی یک عکس معمولی ، یک شوخی یا خبر حاشیه ای بیشترین بازدید را در تلگرام می گیرد، برخی دوستان خبرنگاران  شوکه شده و زحمات خود را بی ثمر می بینند.

این دغدغه برای همه خبرنگاران در سطح ملی و جهانی هم رخ داده است. اما رسانه های برجسته کشوری هنوز خود را در این سراشیبی سقوط رها نکرده اند. هنوز خبرنگاری حرفه ای و سوژه یابی  دقیق میتواند فکر مخاطب را تغییر دهد.

قلم خود را تغییر دهیم، بهتر عکس بگیریم. به اعماق حوادث شهر سفر کنیم. درون ادارات هجوم ببریم و مسئولین را به چالش بکشیم. هر اتفاق عادی  میتواند یک خبر باشد اگر در انگشتان یک خبرنگار حرفه ای ورز داده شود. خبرنگاری یک کارشناسی است بالاتر از توصیف صحنه.

این روزها  مصاحبه رضا رشیدپور با رییس جمهور و نقدهای تند بعد از آن نشان داد که هنوز خبرنگاری و مصاحبه گری حرفه ای  نمرده است و یک  شومن و مجری برنامه پر مخاطب فانتزی نمیتواند مسائل اساسی را بفهمد و درست پرسش کند.

مرگ خبرنگاری در گناباد جامعه مدنی شهرستان را هم در رکود فرو خواهد برد. مدیران را سطحی نگر و  بی مسئولیت میکند و مردم عادی را درگیر روزمرگی و بی خبراز اطراف شان. مخاطبی که چند سال به زحمت ایجاد شده را یک شبه بر باد ندهیم.

راه حل هم یک کلمه و آن تخصصی شدن است. جوری بنویسیم که دیگران نتوانند و جوی تحلیل کنیم که ادبیات مردم عادی و مسئولین نباشد. هیچ موضوعی برایمان عادی نباشد، از چاله خیابان تا نطق های نماینده . سوژه را با نفس دهان به دهان زنده نگه داریم.

در این میان اینترنت را بیشتر دریابیم. حداقل به خاطر آیندگان که ثمره زندگی در گناباد را با صفحات آرشیو سایت های گناباد خواهند شناخت. سایت های گناباد افسرده اند، امیدوارم  نشانی از روحیه مردم شهرستان نباشد.

1. احمد یوسفی / خبرنگار