عاشورا همیشه سبز و سرخ بوده ولی این ما بودیم که آن را خاکستری کردیم

قلمی که می بایست عاشورای حسینی را همواره با سبزی مسائل و سرخی مصائب یکجا به تصویر می کشید متاسفانه خواسته یا ناخواسته از طرف دشمن عاقل و دوست جاهل تبدیل به قلمی شد که بلد نیست جز خطوط کج و منحرف خاکستری در تابلوی عاشورا چیزی نقاشی کند. نتیجه آنکه الان عاشورا مقابل عموم مردم می رود تا تبدیل به چیزی شبیه تابلوهای فانتزی گشته و تنها اشکی از دیده جاری کند و چند لحظه بعد با وقاحتی تمام به تاریخ سپرده شود.

بله تابلو که فانتزی شد صاحب آن نیز مسخ می شود.من الان مقابل این تابلو هستم و دو حسین را می نگرم.اول حسین آن گونه که بود و دوم حسین آن گونه که ساخته شد.

حسین واقعی پیرو می خواهد و حسین ساختگی عزادار، حسین واقعی عزیز و انقلابی بود و حسین ساختگی ذلیل و قابل ترحم،حسین واقعی زندگی یادمان میداد،حسین ساختگی زندگی و آرامش را از ما می گیرد، حسین واقعی آمده بود ما را از ضلالت و جل رهایی دهدو حسین ساختگی ما را به عقل ستیزی دعوت می کند،حسین واقعی انسان کریم می خواست،حسین ساختگی سگ عوعو کن تربیت می کند،حسین واقعی سفینه النجات بود و حسین ساختگی نجات را از ما میگیرد

آه ای قلم بس کن و بگو از عاشورا،نه از شعر محتشم ، بگو از زبان خود ابا عبدالله جایی که گفت:”کسیکه که غم و اندوه مومنی را بزداید خداوند غم ها و اندوه های دنیا و آخرت را از او می زداید”یا جایی که گفت:”تنه درختان با وجودیکه در زمین کاشته می شودو بدان اتکاء دارد بواسطه شاخه ها بالا می رود پس کسیکه برای رسانیدن خیری به برادرش شتاب ورزد فردا که بر او وارد می شود آن را خواهد یافت و کسیکه به برادرش احسان نماید خداوند در وقت نیازمندی او آن احسان را باو می رساند و بیشتر از آن مقدار از بلاهای دنیا از او میگرداند.”میبینی ای قلم چطور این بزرگ مرد عرصه بشریت و وارث انسان آسمان را به زمین گره زده و خوبی مومن را همان بهشت معرفی کرده، در تعجبم از آخوند خراسانی که چرا گفت:

قلم من در بحث جبر و اختیار شکست آیا سنگینی این جملات انسانی بیشتر از بحث جبر و اختیار نیست.

قلم من شکست اما عاشورا خود قلمی است که اگر بگذاریم نه شکستنی است و نه تمام شدنی

اجازه دهید این قلم همیشه سبز و سرخ باشد،آن را خاکستری نکنیم که گفت:”هیهات منا الذله”.

حجه الاسلام هاشمی