توسعه ی علمی راه پیشرفت گناباد

 حال باید درنظر بگیریم چگونه می توان این اتفاق بیفتد و دانشجو جذب شود؟ از آنجایی که معمولا ظرفیت دانشگاه های آزاد و غیرانتفاعی و در یک کلام دانشگاه هایی که شهریه می گیرند آنقدر زیاد هست ؛ روی این بخش خیلی نمی توان حساب کرد. البته این بدین معنا نیست که نباید آنها را گسترش دهیم بلکه آنها هم باید به نوبه ی خود گسترش پیدا کنند ولی مدنظر من چیز دیگری است.

می توان اینگونه مطرح کرد که دانشگاه های دولتی و غیرپولی بهترین گزینه هستند.در این مورد می توان روی هر دانشگاه و موسسه ی غیرپولی حساب کرد. البته ذکر این نکته ضروری است که در این بخش هم باتوجه به کثرت دانشگاه های دولتی در مقطع کارشناسی ، شاید انتخاب بهینه دانشگاه ها ؛ تحصیلات تکمیلی و راه اندازی رشته هایی در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری  باشد.

در علم اقتصاد مبحثی داریم به نام مزیت نسبی. در مورد مزیت نسبی اینگونه می توان گفت که ؛ مریت نسبی امکانی است که یک منطقه یا یک کشور را در تولید یک کالا از بقیه ی کشورها یا مناطق متمایز می کند. با این پیشفرض باید گفت که در توسعه ی علمی گناباد باید رشته هایی داشته باشیم و به سمت ایجاد رشته هایی برویم که در آن مزیت نسبی داریم. بنابراین باید رشته هایی ایجاد کنیم که در کشور کمتر وجود دارند. باید رشته هایی ایجاد کنیم که آنقدر انگیزه در افراد ایجاد کند که برای آن از شهر خودش به سمت گناباد بیاید. حال این افراد می توانند هم استاد و یا دانشجو باشند.

همچنین یک نکته که نباید فراموش شود وجود اساتید گنابادی در دانشگاه های کشور است. در اکثر دانشگاه های این کشور شما می توانید اساتید گنابادی را ببینید. مطمئنا آنها خوشحال می شوند اگر بتوانند در شهر خودشان باشند و مایه آبادانی و پیشرفت گناباد باشند. قطعا موجب خوشحالی خواهد بود که گناباد در کشور یک نام شناخته شده باشد و مجبور نباشیم برای معرفی خودمان به مشهدی ها استناد کنیم.

در پایان باید اشاره کنم که ایجاد رشته تنها گام توسعه ی علمی گناباد نیست بلکه مجوز گرفتن و رشته ایجاد کردن ، قدم اول است و در طی این مسیر مشکلات و مسایل دیگری هم هست که در زمان خودش باید به ان رسیدگی کرد. فعلا آنچه برای توسعه ی علمی مهم است مجوز گرفتن و ایجاد رشته است.

رضا روحی فر

وبلاگ یادداشتهای اقتصادی: توسعه ی علمی ؛ راه پیشرفت گناباد