مراسم بی بی گلو و شرکت گسترده ی مردم

مراسم بی بی گرد (بی بی گلو ) که همه ساله روز نهم فروردین در محل مزار پیر کله برگزار میگردد امسال نیز با شرکت جمع زیادی از اهالی گناباد برگزار گردید .

نکته جالب در برگزاری این مراسم حضور اهالی دیگر مناطق گناباد به غیر از نوقابی ها ،بهابادی ها و شهری ها که برگزار کنندگان سنتی این مراسم میباشند بود . تعداد زیادی از ساکنین محله سر تراز ، دلویی خیبری و مند نیز در این مراسم شرکت و به تماشای رقص محلی و بازیهای بومی محلی مثل پله جستن (پرش ) ، دو خردسالان و گوک ورددنی ( بازی شبیه به بیسبال و کریکت که البته بسیار ساده تر از این بازی ها برگزار میگردد و خواستگاه آن نوغاب است ) نشستند . زیباتر آنکه فلسفه اصلی بی بی گرد که همان گردش و تفرج مادر بزرگها در طبیعت میباشد رعایت شده بود و اکثرخانواده هایی که به مراسم می آمدند با مادر بزرگ ، پدر بزرگ ، عمه ها و خاله های پیر خود همراه بودند و بازار یک عید دیدنی گسترده تر در حد اهالی چندین محله و روستا نیز بسیار داغ بود .

بی بی گلو ( بی بی گرد )

آیین بی بی گلو یا بی بی گرد که از قدیم الایام در دیار کهن گناباد برگزار میشده انسان را به یاد روز سپندارمذگان ( روز عشق وفروتنی مرد در برابر زن ) می اندازد جالب است بدانید در روستای بیمرغ گناباد نیز در گذشته جشنی از روز نهم فروردین الی  سیزدهم فروردین برگزار میگردیده که مختص خانم ها بوده و زنها با رفتن به صحرا و دشت ودمن به رقص و پایکوبی می پرداخته و مردانشان در این چند روز با تهیه و طبخ غذا و کار منزل و اطاعت از بانوان منزل احترام وحرمت بایسته ای برای زن قائل میشده اند .

در بی بی گلو (بی بی گرد ) هم احترام به مادران و مادر بزرگان و گردش آنها در دامن طبیعت اصل بوده و در کنار آن بازیها و رقص محلی ، قصه گویی ،شعر خوانی ، نواختن آهنگ با سنگ و حتی تر دستی برگزار می شده است . البته با توجه به محل برگزاری مراسم که طی سالیان درازی مزار پیر کله بوده است زیارت این مرد بزرگ که در گناباد سر منشا خیر و برکات بسیاری بوده است نیز از دیگر کارهایی است که مردم در این روز انجام میداده و میدهند .

در گذشته خوردن نان وشیرینی های محلی که مختص نوروز وحتی این روز طبخ میشده در کنار آشهای معروف گناباد مثل آش لخشک ، جوشپره و آجیل شور و شیرین متداول بوده و با سپری شدن یک روز در کنار خانواده و همشهری ها با غروب آفتاب اهالی نوغاب ، قصبه شهر و بهاباد به منازل خود باز میگشته اند . در سالهای اخیر بیشتر مراسم در عصر انجام میشود هرچند هستند خانواده ها و یا بانوانی که از صبح به مزار می آیند و حتی بعضا به طبخ غذا در محل می پردازند.

بازیهایی که در این روز برگزار میگردیده شامل کشتی محلی ،پله جستن(پرش طول ، تخم مرغ بازی ، کاب دین (کبدی – زو ) ، گوک ور د دنی ، جوز بازی ،الک دولک ، پرتاب سنگ پنج منی ، هفت سنگ ،ور هم کود و بجول بازی که مخصوص پسران و مردان بوده و رگ غمبک (یه غل دو غل )، سقه بزی ، خاله بازی و قاشق زنی هم مخصوص دختران بوده ولی کشتی و پله جستن رواج بیشتر و تماشاگران بیشتری داشته است . هنوز هم برخی از این بازیها علاوه بر رقص های چکه و چوب بازی که با موسیقی محلی همراه است برگزار میگردد.

البته نقل اوسونه و فریاد خوانی نیز توسط پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها از دیگر رسم هایی بود که متاسفانه امروزه به فراموشی سپرده شده است . لازم به ذکر است در نوغاب افسانه ها و داستان های قدیمی بسیاری سینه به سینه نقل می شده است و برخی نیز هنوز موجود است و در دست گرد آوری میباشد . این افسانه ها بیشتر در شب های زمستان  و بالاخص شب چله (یلدا ) موسم پر کردن گل زعفران و در سر آب قصبه توسط قصه گوها نقل میشده و مخاطب عام داشته است .

منبع خبر:

  » پایگاه خبری نوقاب گناباد